De Column van Henk

 

 

Henk naar Wezep
 

 

 

Deze avond werd door Toerclub CYCLO '78 Wezep georganiseerd en mag met trots een groot succes genoemd worden. Maar liefst 155 belangstellenden wisten de weg naar Partycentrum Coelenhage te vinden voor een avond die geheel in het teken stond van hun passie en hobby; de wielersport.

De aanwezigen werden gastvrij ontvangen met een kopje koffie of thee.
Even na half 8 heette Henri van Heerde, namens de organisatie, deze aanwezigen een hartelijk welkom en lichtte hij kort het programma toe.
Na het welkomstwoord was het de beurt aan Henk, die een interessant en uitgebreid verhaal hield over alle facetten van de wielersport; o.a. over kleding, voeding, positie op de fiets en het rijden in een groep.

Henri gaf bijtijds aan dat er een korte pauze noodzakelijk was, anders was Henk onverdroten door gegaan met zijn verhaal.
Na de pauze ging Henk op een ontspannen en losse manier verder, oa het item voeding werd ruimschoots behandeld.
Hij haalde verder leuke anekdotes aan over zijn imposante en sportieve carrière en verwoorde deze op grappige wijze.
Ook werden er diverse vragen aan Henk gesteld over de behandelde onderwerpen.

Nadat Henk zijn verhaal afgesloten had, was het wederom de beurt aan Henri om een dankwoord te richten aan de mensen die deze avond tot een succes hadden gemaakt.
Nadat de bloemen uitgereikt waren aan Henk werd deze boeiende avond dan ook definitief afgesloten.
Henk signeerde daarna nog wel diverse verkochte wielerboeken.

De organisatie bedankt de volgende mensen voor hun geweldige inzet van dit geslaagde evenement:
Vrijwilligers van Cyclo '78 Wezep
Henk Lubberding

 

Henk en Merida
 

 

Nieuw is dat Henk vanaf heden niet meer te vinden is op de Gazelle waar hij jaren op reed.
Henk: We zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, Gazelle is een topper in zijn branche , echter niet meer op race-speciaal gebied en dat is toch mijn ding!
Merida was voor mijn een echte uitdaging.
Het is niet voor niets 1 van s'werelds grootste fietsfabrikant van onze aardbol , dat is nogal wat!!
Ik was al langere tijd gecharmeerd van zijn modellen.
Had een pupil van mij al laten testen op diverse modellen die hij op het oog had en ik moet zeggen dat ik toen een oogje had op de Scultura!
En op deze Schultura ga ik nu rijden.
De looking vind ik erg mooi.
Daaraan kan je zien dat er aandacht wordt besteed aan een fiets, er wordt nagedacht over verbeteringen, het bedrijf staat niet stil.
Iets wat ontzettend belangrijk is in de fietsbranche want de concurrentie is moordend.
Op Atb-gebied is Merida het bekendste, meer dan op de weg, daarom is het voor mij de Scultura een uitdaging.
Voor mijn Atb-clinics ga ik rijden op de Carbon FLX 800-D.
Ik ga jullie op de hoogte houden van mijn bevindingen.
Hieronder vind je meer info over Merida:

 

 

De Scultura EVO 909-com

 

 

 

De Carbon FLX 800-D

 

 

 

Jou de best mogelijke fiets bieden 
Merida is een van de grootste producenten van kwaliteitsfietsen ter wereld. Merida produceert een reeks fietsen die alles omvat, van instapniveau tot high-end Road, MTB, Hybride en zelfs elektrische fietsen.In de fietssector is Merida leider in fietstechnologie. 

Het was het doel van Merida's R & D om een werkelijk uniek veringsconcept voor cross-country, racing, marathons en lange afstandstochten te ontwikkelen. Merida heeft fietsvering technologie tot de limiet gedreven met de introductie van haar nieuwe LRS system (Low Ratio Suspension). 

Merida ontwikkelde lichtgewicht magnesium frames voor zowel race als mountain bikes. Na meer dan twee jaar R & D is Merida nu in staat deze frames op de markt te brengen. Merida is de enige producent die in staat is magnesium frames van dergelijke hoge kwaliteit te maken. 

"Handgemaakt" is altijd een synoniem voor kwaliteit geweest. Merida heeft dit concept veranderd door als eerste bedrijf in de wereld een robot lassysteem te ontwikkelen voor de productie van aluminium en magnesium frames.

 

Mensenhanden mogen vaardig zijn, maar de testresultaten wijzen uit dat Merida's "robot welded" systeem consequent meer betrouwbare frames maakt. 

Merida's Advanced Shotgun Tubing Technology tezamen met haar Tig Welding Technology System, gebruikt bij de productie van Merida aluminium fietsen, worden nu toegepast bij Merida's magnesium lichtgewicht series. De belangrijkste functie van een buissectie is haar vermogen om de spanning, die erop komt te staan door het fietsen, te verdelen en te absorberen. 

Merida was een pionier die met succes e-bike Power Cycles in de markt introduceerde. In een e-bike winter wegtest uitgevoerd door Tekniikan Maalima ontving de Merida Power Cycle 550 een vijf-sterren toekenning. 

Het Merida Cycling Team werkt nauw en constant samen met onze product- ontwikkelaars en ingenieurs en spant zich steeds in om de prestaties van onze fietsen te verbeteren. Je wist misschien al dat de meeste kwaliteitsfietsen uit Taiwan komen, maar wist je ook dat vele fietsen van een aantal leidende merken geproduceerd worden in dezelfde fabriek die Merida fietsen maakt ? Bij MIC (Merida Industry Co., Ltd). 

"Streef geen hoge technologie na ten koste van je relatie met de natuur. Merida biedt je alleen milieuvriendelijke producten aan." Chairman Ike Tseng

 

 

 

Bike Motion
 

vrijdag 30 oktober en zondag 1 november staan Henk en Corina Lubberding wederom op de wielerbeurs van het jaar, de Bike Motion te Utrecht.

En ook deze maal bij de stand van Evert en Dini de Rooij van Wielermagazine. Heeft u vragen over de stage naar Lanzarote, clinics of wat dan ook kom dan gezellig even langs voor een praatje..................

 

 

Het boek over Fedor
 

Uniek boek over het fenomeen Fedor

Fedor den Hertog was uniek als coureur en is uniek als mens.
Tussen 1967 en 1973 was de zoon van de timmerman Willem den Hertog en de Oekraïnse moeder Oksana ’s werelds beste amateur, een kwalificatie die gedeeld wordt door toppers als Hennie Kuiper, René Pijnen en Rini Wagtmans.
Hij was de Merckx van de amateurcategorie, die zo verwoestend huis kon houden in het peloton, dat hij de bijnaam verwierf Iwan de Verschrikkelijke.
Fedor was een fenomeen, niet alleen op de fiets, maar ook daarbuiten, die extra aandacht trok door de wijsgerige spreuken die hij te pas en te onpas te berde bracht.
Hij had een sluier van geheimzinnigheid rond zich geweven, die hem een andere bijnaam opleverde: Fedor de Mysticus.
Zijn CV: groots als amateur, teleurstellend als professional; een gemankeerde jeugd, een huwelijk dat op de klippen liep en mislukt als zakenman.
Desondanks blijft hij vertedering opwekken.
Hij is vaak onbegrepen, maar zeker niet onbemind.
In februari 2008 kreeg Fedor van de uroloog te horen dat hij ongeneeslijk ziek is.
Hij lijdt aan prostaatkanker, die is uitgezaaid in de botten.
Dit boek Fedor, Eenzaamheid is de school van het genie, is een fascinerende reis door het turbulente leven van een uitzonderlijk coureur en een boeiend mens.
Uitvoerig wordt ingegaan op zijn dramatische jeugd, die in hoge mate bepalend is geweest voor de rest van zijn leven.
Hij kreeg er een minderwaardigheidscomplex door.
Fedor werd een solist, die niettemin graag in het middelpunt van de belangstelling stond.
Als amateurwielrenner is hij ongeëvenaard.
Hij won zo ongeveer alle belangrijke etappewedstrijden, die er zijn.
Niet de overwinningen op zich, maar de heroïsche wijze waarop hij dikwijls zijn concurrenten vernederde, maakte dat hij niet alleen in Nederland, maar vooral ook over de landsgrenzen gevierd werd als ‘de nieuwe Anquetil’ of ‘de evenknie van Coppi.’
Legendarisch is zijn heerschappij in de Rheinland Pflaz Rundfahrt van 1969.
Van de elf etappes won hij er negen (!).
De nummer twee in het eindklassement had een achterstand van meer dan 35 minuten.
Op zijn erelijst prijken onder veel meer de Tour de l’Avenir, Olympia’s Tour, de Ronden van Engeland, België en Bulgarije en de befaamde Grand Prix des Nations, waarin hij in 1969 hetzelfde gemiddelde realiseerde als de winnaar bij de professionals: Herman Vanspringel.
Lang, te lang, heeft Den Hertog gewacht voordat hij overstapte naar de rijen van de beroepsrenners.
‘Faalangst,’ bekent hij nu.
De Merckx-onder-de-amateurs reikte bij de professionals, op enkele schaarse uitzonderingen na, nooit verder dan het predikaat ‘verdienstelijk.’
In dit boek krijgt het vreselijke ongeluk dat hem in 1967 bijna het leven kostte alle aandacht, wordt uitvoerig ingegaan op de lange weg naar het profbestaan en op zijn roerige jaren bij de broodrijders, eerst in de Frisolformatie, later bij Lejeune, IJsboerke, Miniflat en Vermeer-Thijs.
Fedor is meer dan een sportboek, het heeft ook alles van een psychologische roman.
Want niet alleen op de fiets was Den Hertog ‘een aparte’ ook in zijn privéleven.
De liefde tussen hem en zijn Limburgse bruid Lillyanne was over en weer diep en intens.
Maar door zijn keiharde opstelling veroorzaakte hij veel leed in het huwelijk.
Uiteindelijk besloot de vrouw, die ‘verschrikkelijk veel van die man heeft gehouden’ toch met hem te breken.
Een aardbeving had geen grotere schok kunnen veroorzaken in het leven van de radeloze Fedor.
Er volgden duistere jaren, waarin hij niettemin altijd weer mensen vond, die zich over hem ontfermden.
Nu – in de herfst van zijn leven – is de band met zijn dochters hersteld en geeft hij de liefde die zijn kinderen misten door aan zijn kleinzoon.
Fedor werkt aan een andere ‘ik’, een man die alom respect en waardering oogst, niet meer uitsluitend vanwege zijn imposante amateurcarrière, maar vooral als mens.
Het boek is niet alleen een aanrader voor de categorie 50+, die zich de uitzonderlijke prestaties van de coureur nog zal herinneren, maar evenzeer voor de jongere generatie.
Fedor telt 256 bladzijden, heeft een hard cover en is – daar waar mogelijk – uitgevoerd in full colour. Wederom is 'de buitenspelers' de uitgever!
Auteur is Joop Holthausen, die in 2005 met ‘Het Geheim van Raleigh’ de Nico Scheepmakerbeker won, de prijs voor het beste sportboek in dat jaar.
Holthausen is ook (mede)auteur van Michael & Erik (samen met Jacob Bergsma en Peter Ouwerkerk) en stelde met Bergsma ook het befaamde fotoboek Emotions van Cor Vos samen.
Fedor is ruimschoots is voorzien van uniek illustratiemateriaal, waaraan ’s lands beste fotografen hebben bijgedragen.
 

De prijs voor dit unieke boek bedraagt € 29,-
Speciaal voor degenen die via dit adres bestellen, bestaat de mogelijkheid om in het bezit te komen van een genummerd en op naam gesteld exemplaar.
Op speciaal papier zal – zonder meerprijs - in calligrafische letters de gewenste naam voorin het boek worden vermeld.
Wel wordt een bijdrage van € 3,- (drie euro) in de verzendkosten gevraagd.
Bij bestellingen graag het gewenste aantal exemplaren vermelden en duidelijk aangeven welke naam voorin het boek dient te worden vermeld.
Het aantal exemplaren dat is genummerd en van naam wordt voorzien, is beperkt.
Degenen, die voor de datum van presentatie – 2 november – het boek bestellen, genieten voorrang.

 

Mail de volgende gegevens naar info@henclubberding.nl :

*uw naam

*adres

*postcode+Woonplaats

*telefoonnummer

*uw bank/gironummer

*de naam die in het boek moet komen

*aantal te bestellen boek[en]

 

 

 

 

 

 

Henk in Holland Sport
 

Gisterenavond zat Henk in Holland Sport bij Wilfried de Jong. Tezamen met de coureurs Lars Boom en Johnny Hoogerland.

Het was Holland Sport gelukt de befaamde tijdritfiets van Fabian Cancellara te bemachtigen waar hij afgelopen week zijn gouden plak mee had verovert. Deze prachtige fiets wordt door Henk nauwkeurig onder de loep genomen

Klik hier om het programma (nogmaals) te zien!

 

Henk zijn Classic
 

Harmen Mijnen en Linda Kroes
winnen 13e Henk Lubberding Classic

Bijna 600 renners en rensters gingen zondagmorgen om 9.30 uur van start bij sportcomplex Montferland in 's-Heerenberg voor hun tocht door Gelderland en een klein stukje Duitsland. De wedstrijd was net als vorig jaar 121½ kilometer lang. Aan het eind waren Harmen Mijnen uit Wageningen en Linda Kroes uit Groningen de sterkste.

 

 

Het podium bij de mannen met v.l.n.r. Henk Lubberding, Bram Slager, Harmen Mijnen, Frank Rijkhoff rondemiss Alexandra en Sjaak Reumer

Het podium bij de vrouwen met v.l.n.r. Henk Lubberding, Hanneke Mulder, Linda Kroes rondemiss Alexandra en Sjaak Reumer

 

De 13e uitgave van de Henk Lubberding Classic
kende maar liefst 600 deelnemers. In de enige
cyclosportieve wegwedstrijd van Nederland wordt
de eerste
86 kilometer als toertocht verreden.
Desondanks krijgen de renners dan toch al het
beroemde trio Posbank, Zijpenberg en Emma-
Piramide te verhapstukken.
Op de dijk bij Tolkamer wordt later de wedstrijd vrijgegeven. In de laatste
32,5 kilometer is het dus koers. Tijdens de beklimming van de Elterberg plaatste Harmen Mijnen, lid van WV Eemland, al zijn winnende demarrage. ,,Ik ben maar meteen gegaan. Ik ben geen goede sprinter en ik wist dat de anderen vooral oog voor elkaar zouden hebben.'' Dat klopte, want achter hem kwam de achtervolging niet op gang. Dat was ook te danken aan het voortreffelijke ploegenspel van de Eemlanders. Zij zorgden ervoor dat in het eerste grote peloton iedere tegenaanval de kop werd ingedrukt. Mijnen, een vierdejaars belofte, won zo zijn eerste klassieker, op 37 seconden gevolgd door Bram Slager van de studentenvereniging Tandje Hoger (gesponsord door Wieler Magazine). Derde werd veteraan Frank Rijkhof. Bij de vrouwen ging de zege naar Linda Kroes (NWVG) uit Groningen. De talentvolle Hanneke Mulder, lid van studentenvereniging Tandje Hoger (gesponsord door Wieler Magazine) legde beslag op de tweede plaats. Derde werd Marijn de Vries uit Zwolle, die overigens niet kwam opdagen bij de huldigingceremonie. (Foto's: Marcel Slagman)

 

Er is een film gemaakt van de koers door Aart Dijs die zijn zoon Menno filmde. Klik hier om deze te bekijken.

 

Henk Lubberding Classic - De Bazuin 4 - 7041 SH 's-Heerenberg
Tel. 0314-667920 - Fax 0842296984 - Mobiel 0618323213
email: hlc@planet.nl   -   website: www.h-l-c.nl

 

  

 

Het Debuut
 

 

Mijn eerste Henk Lubberding Classic

 

 Sinds een kort koersje op Sloten had ik mijn fiets de hele week niet meer gezien: het weer nodigde daartoe niet uit.
Toch stond ik zondagochtend om half zes naast mijn bed om samen met Maïté vanuit Haarlem af te reizen naar ’s Heerenberg voor mijn eerste deelname aan een Henk Lubberding Classic.
De avond tevoren had ik nog met mijn “bandje” op de planken staan rock & rollen dus alle spiertjes waren los.
Om in de eerste neutrale 80 km het niet aflatende harmonica-effect blijvend op te vangen had ik, toen het hok voorin dan eindelijk open ging, al twee paar remblokken versleten.
Vanaf mijn 300-zoveelste stek zag ik hoe aan de horizon een flinke kopgroep er als gekken vandoor ging.
Tijdens deze eerste stofwolk hing ik zelf aan de staart van een groep waaruit steeds meer renners terug zakten.
Ik had nog niet veel adrenaline aangemaakt, maar moest ik toch al meteen in de beugel en naar voren om niet ook te lossen.
Onderweg waaierde de boel regelmatig uit elkaar maar met een klein plukje mannen, landden we uiteindelijk op het wiel van een aardige groep voor ons.
Pffff, effe bijkomen.
Op een vuil klimmetje door het bos moest ik écht alles geven om het wiel voor me te “houden”.
Zeven, acht of negen keer moest ik bovenop de pedalen om de anderhalve meter die ik telkens verloor, steeds opnieuw goed te maken.
Gelukkig waren we nét op tijd boven voordat mijn sap helemaal op was.
Vlug een reep naar binnen werken, drinken en vasthouden.
Op de volgende klim brak ik toch.
Vóór mij reed een man of tien van mij weg terwijl achter me ook een ernstig gat viel, waardoor ik na de afdaling moest vaststellen dat ik aan het zwemmen was.
Terug laten zakken leek mij geen optie.
Daarvoor had ik dat zootje achter me toch niet los gereden?
Dan maar een tandje bij en proberen de ruimte van 250 meter vóór me dichten.
Na meerdere eenzame kilometers volle bak, had ik bij de eerste doorkomst in ’s Heerenberg het gat met hooguit twee meter weten te verkleinen, waardoor het onvermijdelijke dan ook plaats vond en ik even later warm werd onthaald door de mannen die mij van enige afstand een tijdje hadden zien spartelen.
Een 198-ste plek was mijn uiteindelijke deel, wat mij in eerste instantie enigszins tegen viel.
Analyse van de uitslag leerde echter dat er slechts 11 renners van boven de 50 jaar vóór mij waren gefinished.
Daar durfde ik dan wél weer mee thuis te komen.
Vanaf dat moment was het al een héérlijke dag!
De voldoening werd echter helemaal compleet toen ik uitrekende dat ik bij de 55-plussers zelfs het podium zou hebben gehaald!
Deze hele week kan niet meer stuk.
Tot volgend jaar Henk!

 

 Douwe van der Kooi, 10 september 2009

 

Oude Glorie te Zutphen voorafgaande aan de Vuelta!
 

persbericht Marcel slagman Wielermagazine

27 augustus 2009 - Michael Boogerd heeft in Zutphen het Gala der Oude Gloriën op zijn naam gezet. De Hagenaar, was in de slotfase ontsnapt met de lokale held Henk Lubberding. In de sprint haalde Boogerd het voor de  man uit Voorst. Het Gala der oude gloriën werd in het Middeleeuwse stadscentrum van de Hanzestad aan de IJssel verreden in het kader van de Vuelta feestweek. Aanstaande maandag vertrekt de Vuelta voor de tweede rit naar Venlo immers vanuit Zutphen. Vele ex-profrenners gaven acte de présence. Zo stonden met Joop Zoetemelk en Jan Janssen twee oudwinnaars van zowel de Vuelta als de Tour aan het vertrek. Opmerkelijk was het feit dat vooral de voormalige renners van Raleigh de koers kleurden. Peter Winnen, Joop Zoetemelk, Johan van der Velde, Henk Lubberding en Hennie Kuiper doken veelvuldig voorin het strijdgewoel op. De wedstrijd was tevens het officiële afscheid van de in het nabije Eefde opgegroeide Jans Koerts.

foto's Marcel Slagman                     

 

De Tour zit er weer op!
 

Na 3 weken in een ritme luisteren en kijken naar de Tour de France is nu de 'rust' enigszins wedergekeerd in huize Lubberding.
En dat is afkicken hoor!
Geen radio , geen middag tv, geen avondetappe en Tour 2009 meer kijken.
Alles draait 3 weken in juli om de tour en nu ineens niets...............
Even ademhalen om 17 augustus alweer op pad te gaan voor de Enecotour, die dit jaar start op Rotterdam -zuid.
Dus Henk zijn wielerhart klopt nog steeds vurig.
Er wordt Henk dikwijls gevraagd waarom hij nooit ploegleider werd/is?
Nu het antwoord vind je in onderstaand artikel en is heel simpel:


 

 

PRESENTATIE La Grand Boucle 2010 ROTTERDAM

 

 

Gisterenmiddag vond de presentatie van s'werelds grootste wielerevenement plaats op het stadhuis aan de Coolsingel te Rotterdam.

Tourstart in Rotterdam ode aan de fiets

Op zaterdag 3 juli 2010 zullen de ogen van de sportwereld op Rotterdam gericht zijn. Met de circa negen kilometer lange proloog aan het Zuidplein zal La Grande Boucle van start gaan. Een traject dat over liefst zeven bruggen zal gaan, waarbij vooral de Erasmusbrug en de Willemsbrug de aandacht trekken. De finish ligt bij Ahoy, dat alle dagen de permanence van de Tourstart is. Een dag later start de eerste rit bij De Heuvelpark om vervolgens richting Zeeland te gaan waar de Brouwersdam en de Oosterscheldekering worden bedwongen. Via Goes, Kruiningen en Woensdrecht verlaat het peloton vervolgens Nederland richting Antwerpen waarna de finish van de eerste rit hoogstwaarschijnlijk bij het Atomium in Brussel zal worden getrokken.

Voor de Tourorganisatie moet het een Grand Départ worden met een wereldse uitstraling. Na Londen in 2007 en komend jaar de start in het prestigieuze Monaco kiest 's werelds belangrijkste wielerwedstrijd opnieuw voor een metropool. ,,De start in Londen zullen we niet snel vergeten", zei Prudhomme. ,,Bij de proloog waren vorig jaar volgens de Engelse politie liefst drie miljoen mensen. Ik had in mijn auto de burgemeesters van Londen en Parijs, Ken Livingston en Bertrand Delanoë. Het was de dag dat Delanoë de Tour herontdekte en verwonderd om zich heen keek. 'This is the Tour, this is the Tour', kon Livingston alleen maar uitbrengen. Het was een dag om nooit te vergeten."

De Rotterdamse collega Ivo Opstelten belooft de Tour in ieder geval een waar volksfeest. De afgelopen tien jaar heeft Rotterdam heel wat grote sportevenementen gehad, maar de Tourstart en de EK-voetbalfinale in 2000 zullen er ver bovenuit steken. Dit zijn met de Olympische Spelen en de WK voetbal de grootste sportevenementen van de wereld. In liefst 125 landen wordt de Tour op televisie uitgezonden, wat direct ook de impact van dit evenement aangeeft. "Dit gaat een hoogtepunt worden in de geschiedenis van Rotterdam. Maar het moet ook een signaal zijn om straks een WK-finale in 2018 te organiseren en tien jaar later betrokken te zijn bij mogelijke Olympische Spelen in Nederland", keek Opstelten alweer vooruit.

door Raymond Kerckhof

·   

 

NN

  foto's Peter Ouwerkerk

 

Het parcours van de proloog van de Tour de France 2010 in Rotterdam is bekend. Op 3 juli 2010 gaat de Ronde van Frankrijk van start met een proloog op Zuidplein. De finish is op de Zuiderparkweg, tegenover het Ahoy-gebouw.

De proloog van 9 kilometer is een tijdrit die binnen de stadsgrenzen van Rotterdam wordt gereden. De start is bij Ahoy', en daarna wordt er een rondje gereden via de Erasmusbrug, Boompjes, Willemsbrug en weer terug naar het Zuidplein.

 

 

 

 

Henk geeft weer zijn kijk op de Tour de France!
  

Net als voorafgaande jaren zal Henk zijn ervaren doch kritische blik werpen op iedere etappe van de Tour de France. 
Elke dag zal hij op radio Tour de France te horen zijn met zijn analyses.

Samen met Tom van het Hek blikt hij terug na afloop van iedere etappe!
Rond 18.15  uur te radio 1.
 

foto hieronder: Samen met Bram Gaillaard van Radio tour de France te Montpellier 7 juli 2009!

 

Klik hier voor de Tour tune

Tevens zit Henk aan tafel bij Mart Smeets in de avondetappe op 7 juli , de dag van de ploegentijdrit te Montpellier.


Twee dagen hiervoor [5 juli] is het de moeite waard voor de avondetappe uw zender wederom af te stemmen op de NOS.
In Andere Tijden Sport wordt terug geblikt naar de tourstart te Leiden 1978!!!
Alle ins en outs worden nader onder de loep genomen: Waarom telde de uitslag van de proloog niet mee? [gewonnen door Jan Raas].
Wie nam die beslissing of was er meer aan de hand.
Een boeiende reportage met oude beelden,interviews en een speciaal optreden van de Lup.
Hij gaat terug in de tijd: rijd op zijn originele Raleighkoersfiets en in zijn wollen tenue van destijds door Leiden over het parkoers van de proloog.
Tevens wordt hij onder de sterke handen genomen van zijn oud masseur Ruud Bakker in het Hotel waar de renners van de succesvolle Post ploeg destijds verbleven ..............................

 


 

 
Bezield het boek van een goede vriend en oud-collega!!
 

Theo de Rooij, een wielerleven

In 2007 stond Raboploegdirecteur Theo de Rooij in het oog van de orkaan tijdens de Tour de France. Wat het grootste succes ooit had moeten worden, draaide uit op een deceptie: hij moest geletruidrager Michael Rasmussen vier dagen voor de finish in Parijs uit koers halen en ontslaan. Na de Tour trok hij voor zichzelf de conclusie dat hij als verantwoordelijke geen andere keuze had dan op te stappen.

In juni 2008 brak hij na een val tijdens een trainingsritje met zijn zoon Paul zijn rechterheup en sleutelbeen. De Tour volgde hij vanuit de rolstoel. Tijdens deze periode van zes weken gedwongen inactiviteit zette hij de meest bijzondere ervaringen van zijn zevenentwintig jarige wielerloopbaan op papier. Dat resulteerde in een boeiend en afwisselend boek.

In het woord ‘ziel’ ballen alle stadia uit de wielercarrière van Theo de Rooij zich samen. Als renner stortte hij zich met heel zijn ziel en zaligheid in de koers om als eerste ‘das Ziel’, de finish, te bereiken. Als ploegleider trachtte hij zijn bezieling door te geven aan zijn renners, opdat zij als eersten over de meet zouden gaan. Als manager werd ‘ziel’ synoniem voor het stellen van doelen voor zijn topformatie. En nu hij vanaf de zijlijn toekijkt, vormen nieuwe ambities zijn doelen.

 

 

 

 

 

 

Ingezonden brief van bekende fietsvriend over trainingsavontuur!
 

Hi Ton, Corina, Henk,
Gisteren heerlijk gefietst in het zonnetje. Stukje langs de Ringvaart die om de Haarlemmermeer heen loopt.
Veel wind, dus op de terugweg ging het hard: 52 km/h stond er op de teller.
Oh, dat ging zo lekker!!!
Tot dat er een geel bouwvakkersbusje met een stel van die “wat minder bedeelden” uit een zijweg kwam aanscheuren.
Ik kwam van links maar hij moest stoppen en mij en nog wat auto’s op de Ringdijk voorrang verlenen (voorrangsbord).
Dat deed hij ook wel, maar dan door pas op het allerlaatste moment hard te remmen terwijl hij naar andere kant (naar rechts en dus niet naar mij) keek.
Ik kon dus niet inschatten of hij mij wel gezien had en óf hij wel zou stoppen.
Uiteindelijk stond hij vlak voor mij stil, maar wel met zijn neus een ½ meter voorbij de haaientanden en dus voor de helft op de slechts 1 meter brede fietsstrook.
Ik moest een slinger maken en schrok me de kolere.
Met een lijf vol adrenaline riep ik hem toe dat hij beter moest uitkijken.
En wat denk je: De randdebieltjes hadden links af gemoeten, maar ze veranderden ter plekke van gedachte en kwamen achter mij aan.
Ik zat al bijna weer op volle snelheid toen ik zag dat ze mij voorbij reden met de bedoeling om mij wel even klem te rijden.
Dat zag er niet goed uit.
De chauffeur had zijn deur al scheldend en roepend al helemaal open gezet om mij de weg te beletten dus ik keerde zo snel mogelijk mijn fiets (hard remmen op de ABS en snel keren zoals we dat van Henk geleerd hebben), terwijl die malloot uit zijn auto kwam en achter
me aan kwam rennen.
Ik moest mijzelf op de 13 wel eerst nog helemaal op gang trekken en het scheelde inderdaad niet veel of hij had me te pakken gekregen.
Hij kwam tot op een meter of drie denk ik, dus ik ben slechts ternauwernood uit zijn en die andere 3 paar klauwen gebleven.
Tja, weet je. Ik was op dat moment gewoon niet zo in de mood om te socializen…….. 
Dat kan toch? Je hebt wel eens van die dagen.
Gelukkig zat er in deze tegengestelde richting net een lichte bocht in de dijk met wat bomen zodat ik uit het zicht van de heren een boerderij inrit in kon schieten.
Ik wist namelijk dat ze eigenlijk de andere kant op hadden gemoeten, dus de kans dat ze zouden omkeren en me alsnog de les zouden willen lezen was groot.
En zo was het ook.
Nadat ik me in de bossages had verstopt, kwamen ze stapvoets langsrijden, speurend naar waar deze mallote hardfietser met zijn grote bek kon zijn gebleven.
They live among us, het plant zich voort en het heeft stemrecht.
Toch maar oppassen de volgende keer.
Mondje dicht en walk away from trouble if you can.
Unaniempje (heb al mijn tanden nog)

 

Koers kijken
 

Onderstaande mail ontving ik van een oude bekende die mij en mijn vrouw betrapte bij het afsteken van de ronde van Gelderland zaterdag 18 april jongsleden.
Hij had de nodige plaatjes geschoten van het dames peloton olv Marianne Vos rijdend langs de A50 op weg naar de finish te Apeldoorn.
De ronde werd beeindigd in een massale aankomst die gewonnen werd door Ina Teutenberg.

 

 

Beste allemaal,

Hier een paar van mijn Foto's, van de Ronde van Gelderland, die ik heb mogen maken achterop de motor van Rik Klanderman.
Het was voor mij de eerste keer dat ik foto's heb gemaakt vanaf een motor en het was best spannend!
Ik moet nog wel wat leren zeker het foto's maken tijdens de koers, ik heb zondag met heel andere ogen naar de Amstel Goldrace zitten kijken:-)

En ik kwam tot mijn grote verassing mijn grote vriend Henk Lubberding tegen die met Corina een stukje aan het trainen was,
ik heb het voorrecht gehad om jaren met Henk op te trekken, ik op de motor en Henk op de fiets er achter, we hebben zo heel wat kilometers
samen gereden de laatste jaren zijn we elkaar wat uit het oog verloren maar het spreekwoord gaat "uit het oog maar niet uit het hart"

Ik hoop dat ik jullie een indruk kan geven van een mooie dag!

Wat een organisatie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Grts,

Gerrit

Voor meer foto's over de ronde van Gelderland en meer zie www.geebeefoto.nl

 

 WTC Zeewolde komt naar Voorst
 

 

 

 CCJB op bezoek
 

 

Samen UUT, Samen THUUS
Geschreven door Klepper
donderdag, 02 april 2009 16:37
HET MIRAKEL VAN VOORST

In de heel vroege zondagochtend van de 29e maart, vormde de Witte(beenstukken) in Vught, het decor van la grande depart de CCJB.
Terwijl de ingehuurde masseuses van het nabij gelegen fitness centrum de gespierde benen van de 15 elite coureurs nog even stevig onder handen namen, werd de strategie bepaald om Lubberding op het eind van zijn carrière nog een stevige snok te geven.
Het klassieke CCJB strijdplan werd daarom maar weer eens van de plank gehaald wat volgens traditie, zelfs onderweg in de auto, direct succesvol werd beproefd.

In de buurt van Oss ging de telefoon al, “de bus van Wilbert moet eraf, kan het tempo voorin worden aangepast zodat wij ongeveer gelijk in Voorst kunnen aankomen.
OK geen probleem, sorry!!, vervolgens worden wij keihard voorbij gereden door de beller zelf (Jules) met in zijn kielzog iedereen, behalve de bus van Wilbert.
Zo bereikten 6 auto’s in 3 separate groepjes de pittoresk en idyllisch gelegen boerderij van onze wielerheld Henk Lubberding.
Met deze definitieve bevestiging van de werking van onze CCJB koers strategie startte een wielercollege, waar ik u als lezer toch iets van wil meegeven.

Wat jullie doen, heeft helemaal niets met fietsen te maken!!!
Met deze binnenkomer werd de toon gezet.
“Je wordt alleen een klepper als je de lage hart zones traint”, Fietsen, doe je op gevoel en niet op de macht, zomaar en paar Lubberdiaanse wijsheden die voor een rechtgeaarde CCJB’er gelijk staan aan het vloeken in ons eigen Sint Jan.
“Ik zal jullie leren wat fietsen is”, vervolgde hij.
“Wacht even!!”, zei de enige charmeur* in ons midden, dan haal ik er eerst even mijn zijwieltjes eraf.
De vrouw van ons voormalige wielercoryfee kreeg direct een collaps en lag pardoes met fiets en al op de grond.
Ja, Ja een CCJB’er weet precies hoe hij zijn omgeving uit balans kan brengen om vervolgens keihard toe te slaan, voor het eigen succes.
Na een serie prachtige verhalen die allen feitelijk nog op ons netvlies staan gebrand. en natrillen op onze trommelvliezen, werd het tijd voor een paar opzienbarende oefeningen.
Waarbij nagenoeg alle zadels verder de hoogte in werden gezet, en de bochtentechniek verder werd bijgeschaafd.

Tijd om de weg op te gaan.
Lubberding had naar eigen zeggen nog nooit zo’n talentvolle groep onder zijn hoede gehad en hoopte, omdat hij immers al enige tijd uit competitie was, op enige clementie van de CCJB’ers onderweg.
Hierna gebeurde er iets wat ik nog nooit heb meegemaakt.
Plots, hoor ik vanachter “zit jij op een derny, “Jo Zijlaart”!!!”
“Nee” sputterde ik nog, ik zet altijd gewoon de langspeelplaat op, daar geniet je langer van.
Dan gaan we nu een singletje draaien vervolgde Henk gebiedend.
De hele groep werd gedwongen om op een piemel verzetje koers te zetten richting de Posbank.
Daar aangekomen mocht de grote plaat erop en kregen we de aanwijzingen hoe een klim het best kan worden aangevallen.

Na een behoorlijk aantal beklimmingen op de grote plaat, dansten wij allen in een prachtig ritme naar boven.
Gezamenlijk reden we na ons uitgeleefd te hebben in de groep terug, waarbij het toch ontluisterend is om te zien, hoe groot het verschil is tussen een krek en een gewone wieler gek.

 

 

 Henk bij Gazelle op bezoek

 

 

Dagje teambuilding met Henk Lubberding

Door Dick Visser

Personeel van de Rabobank, het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Wehkamp, om maar enkele willekeurige bedrijven/instanties van de lange lijst te plukken, ging hen voor. De A-League-volleyballers en begeleiding van D·O·C· STAP Orion ervaren binnenkort ook wat een dagje Teambuilding bij Henk Lubberding betekent en oplevert.

De oud-profwielrenner nodigde Heren 1 daartoe uit tijdens de bijeenkomst van de Business Sociëteit van de Stichting Topvolleybal D·O·C· STAP Orion (STO) op 1 december bij de Koninklijke Gazelle NV in Dieren.


Henk Lubberding (Foto: Lambiek Knepflé)

Dat de meesterknecht uit Voorst zich als een vis in het water voelt bij De Gazelle bleek tijdens zijn voordracht. Lubberding boeide de volleyballers en zakenpartners uit Doetinchem met zijn verhaal, gelardeerd met vele anekdotes van de ‘werkvloer’. Het kan ook niet anders in een omgeving waar dagelijks 1400 kwaliteitsfietsen de fabriekspoort verlaten.
Verrassend was Lubberding’s ontboezeming dat hij zich als sportman vooral heeft ontwikkeld door veel af te kijken van het schaatsen en de atletiek. "Mijn eigen wereld van het wielrennen, maar ook de voetballerij, zijn nogal conservatief. Ze staan nauwelijks open voor nieuwe ideeën."

Zes cols
De ondernemende boerenzoon maakte de volleyballers met zes zogenaamde cols duidelijk waar het bij een (top)sporttam om draait.Het begint volgens de tweevoudig Nederlands wielrenkampioen en winnaar van drie Tour de France-etappes allemaal met Communicatie. "De beste methode om samen opdrachten uit te voeren."
Om de taken binnen het team te verdelen is Coördinatie nodig. "De diverse onderdelen moeten in de juiste volgorde worden uitgevoerd en natuurlijk leiderschap ontstaat hierbij vanzelf."

 

 

Een onvervalste Lubberding
 



Dit is een beroemde fiets.
Op deze onvervalste Raleigh won Henk in de Tour van 1978 de witte Trui.
De fiets is - op de wielen na - nog in originele staat. Over het frame hangt een rood-wit-blauwe trui, het nationaal kampioensshirt van 1978.
Henk veroverde toen in het Zuid-Limburgse heuvelland de Nederlandse titel in een wedstrijd die - zoals gebruikelijk in die dagen - geregeerd werd door de Raleighs van Peter Post.
De man die naast deze fiets zit ben ik, Joop Holthausen, tegenwoordig woonachtig in Bronkhorst, dat bekend staat als het kleinste stadje van Nederland en ergens tussen Zutphen en Doesburg ligt aan de (let op) Achterhoekse - en dus goede - kant van de IJssel.
Henk en ik zijn al tientallen jaren met elkaar bevriend.
Ooit reden we bij dezelfde vereniging, de ETP uit Zutphen.
In een vergeeld clubblad vond ik nog een uitslag uit het begin van de jaren zestig, toen Henk bij de clubkampioenschappen derde werd bij de jeugd van de ETP en ik hetzelfde resultaat behaalde bij de amateurs.
Dat de wielercarrière van Henk heel anders verliep dan de mijne, weet iedereen die het wielrennen ook maar een beetje volgt.
Onze wegen kruisten elkaar weer toen Henk mij vroeg hem te helpen bij de overstap naar de beroepsrenners.
Ik had als journalist al sinds 1971 de Tour de France gevolgd en daardoor de nodige contacten opgebouwd.
Samen met hem ben ik naar Peter Post gegaan.
Henk tekende er een contract en is tot het einde van zijn profjaren bij diezelfde Post gebleven.
Nu die fiets.
Henk heeft die fiets van de Tour '78 ooit geschonken aan zijn toenmalige zwager.
Een jaar of tien later wilde die zwager zelf een racefiets aanschaffen, bood de fiets van Henk als inruilfiets aan en kreeg toen van de fietsenhandelaar een bod van 700 gulden, mits hij een nieuwe fiets zou aanschaffen.
Een oude vriend van mij, Wim Schukking, kreeg er lucht van en bood Henk''s (inmiddels ex-)zwager eenzelfde bedrag zonder de
verplichting een fiets te kopen.
De deal was snel gesloten.
Voor Wim was dat een curiosum, maar zijn echtgenote was wat minder gecharmeerd van die fiets in de huiskamer en verbande de Raleigh naar de zolder.
Daar bleef hij staan tot 2005.
Ik was inmiddels vanuit het westen teruggekeerd in mijn geboortestreek, waar ik mij onder meer bezighoud met het publiceren van wielerboeken.
Zo heb ik Het Geheim van Raleigh geschreven, het werk dat in 2006 bekroond werd met de titel Beste Sportboek van het Jaar, en was ik mede-auteur van Michael & Erik en - zeer recent - Emotions, een monumentaal epos dat het beste bevat uit de roemrijke carrière van wielerfotograaf Cor Vos.
Dit werk (evenals Michael & Erik) is via Henk nog altijd leverbaar, al slinkt de voorraad nu snel.
Na mijn terugkeer zocht ik nadrukkelijker dan voorheen, mijn oude vrienden op.
Dat zijn behalve Henk en Corina, onder anderen ook Ans en Wim Schukking met wie ik vroeger veel koersen heb gereden.
Toen Wim mij vertelde dat hij de fiets van Henk had, wilde ik hem aanvankelijk niet geloven.
Maar bij een bezoekje aan zijn woning bleek dat hij de waarheid sprak.
Hoe ik zo zeker wist dat het Henk's fiets is? Dat valt gemakkelijk te controleren.
De roemrijke Raleighmecanicien uit de jaren zeventig en tachtig, Jan Legrand, beitelde de initialen van de renners altijd onder het bracket.
Dus ik hield de fiets op de kop en zag daar de letters H.L. staan.
Kortom: een onvervalste Lubberding.
Wim heeft mij die fiets in bruikleen gegeven.
Ik heb hem aan de zolder op de deel van mijn stadsboerderijtje gehangen, bij mijn inmiddels uitgebreide wielerbibliotheek.
De eerste keer dat ik weer met Henk en Corina had afgesproken, heb ik ze uitgenodigd mij te komen afhalen met de mededeling dat er een oud- Raleighrenner in Bronkhorst was komen wonen.
Wie dat wel mocht zijn?
Ik heb gezegd: dat zul je wel zien als je langs komt.
Ik had mij in zijn kampioenstrui gehesen, een Raleigh winterpet op het hoofd gezet - ooit eigendom van Jan Raas - en heb toen hangend over de fiets de komst van Henk en Corina afgewacht.
Zijn eerste reactie in de streektaal, nadat hij mij had herkend: "Hé dat is mien fietse.
Hoe kom-ie daor noe an? "
Ik heb hem het hele verhaal verteld.
Henk was helemaal vergeten dat hij deze Raleigh destijds aan zijn zwager had geschonken.
De fiets hangt nu nog altijd in Bronkhorst.
Alle bezoekers toon ik deze beroemde Raleigh en vertel de geschiedenis die eraan is verbonden.

Joop Holthausen

 

 

 

Henk op de Bike-Motionbeurs
 

Zoals bijna elk jaar staan Henk en Corina bij de stand van het blad Wielermagazine op de Bike Motion beurs.
Deze beurs is van vrijdag 31 oktober t/m zondag 2 november.
Voor elke fietsliefhebber een aanraden!
Zie ook www.bikemotionbenelux.nl


Als jullie vragen hebben over de clinics of de stage naar Lanzarote of wat dan ook kom dan even langs dan staat Henk u te woord..........

 

Inmiddels is de beurs alweer voorbij , deze werd druk bezocht dit jaar!

En tijdens de opening vond de presentatie van het nieuwe boek van Cor Vos plaats en wel op een originele wijze. Cor kwam tijdens de presentatie op de motor aan met motorrijder Hanjo van Laar en Henk erachter op zijn racefiets.................

 

 

Henk overhandigt Cor het allereerste exemplaar!

 

Van links naar rechts: Marketa Navratilova, Jacob Bergsma, Henk, Cor, Karsten Kroon en Joop Holthausen

 

 

 

 

Emotions, het ultieme nieuwe fotoboek van wielerfotograaf Cor Vos!

 

   

Op 31 oktober wordt tijdens de grote fietsbeurs in Utrecht, Bike Motion, een bijzonder (foto)boek gelanceerd.
In aanwezigheid van een aantal prominente coureurs uit heden en verleden, houdt fotograaf Cor Vos zijn levenswerk ten doop: Emotions, een uitzonderlijk fotodocument, waarin het beste uit zijn lange carrière een plaats heeft gekregen.
Emotions is een even uniek als prestigieus fotodocument.
Het is een wandeling door de glansrijke carrière van Cor Vos, die als wielerfotograaf niet alleen in de Lage Landen, maar op vrijwel alle continenten erkenning heeft verworven als een buitengewoon getalenteerde vakman.
Emotions drukt precies uit waar de unieke fotografie van Vos voor staat: emotie.
En emotie vormt de basis voor iedere topsport, maar zeker voor de wielersport.
Spectaculaire, ontroerende en huiveringwekkende beelden in een schitterend boek van 448 bladzijden, samengesteld en van tekst voorzien door Joop Holthausen en Jacob Bergsma.
Het boek is drietalig: Engels, Nederlands en Frans.
In Emotions, dat thema-gewijs is opgebouwd, neemt Cor Vos de lezer als het ware mee achterop de motor, stuurt langs peilloze afgronden, wringt zich door huiveringwekkende massaprints een weg naar de finish en laat zien hoe de renners zich met hun laatste krachten omhoog hijsen op de flanken van Alpen- en Pyreneeëncols.  
Hij heeft de mecaniciens en de verzorgers voor de lens, heeft beelden van het Spartaanse trainingskamp van de CSC-ploeg van Bjarne Riis, maar duikt ook op in de hotelkamer waar osteopaat Björn Vanmelkebeke het protesterende lijf van Michael Boogerd weer in model probeert te brengen.
Wie de sprekende beelden van Parijs-Roubaix bekijkt, voelt hoe stofwolken de adem van de coureurs benemen, lijdt mee in de spectaculaire, maar vaak uiterst pijnlijke valpartijen en leest de triomf in de ogen van de coureurs, die als eersten het cement van de piste in Roubaix bereiken.
Emotions is een kostbaar boek, maar iedere eurocent waard.
Er zijn voor de verkoop nog zegge en schrijve 1400 exemplaren beschikbaar, voor de Nederlandse en internationale markt.
Het is een eenmalige uitgave.
Wie zeker wil zijn van dit boek, dient nu te reserveren.
Mail ons uw naam+adres+woonplaats en de naam die in het boek moet komen en u krijgt een genummerd en op naam gesteld exemplaar thuis gestuurd.
Dat maakt Emotions tot een persoonlijk document.
Belangstellenden dienen te vermelden welke naam er in een kalligrafisch lettertype voorin het boek dient te worden vermeld.
Het spreekt voor zich dat dit unieke document in een fraaie cassette is geschoven.

 

Prijs van dit ultieme fotoboek bedraagt € 90,-, exclusief een bijdrage van € 3,- in de verzendkosten. Door ons te mailen  zijn zonder meerprijs op naam gestelde, genummerde exemplaren  verkrijgbaar.

 

   

 

 

 

Henk nog even aan de start in Lisse!
 

Zondag 21 september was het weer zover. In Lisse stonden 10 oud-renners aan het vertrek om het publiek te vermaken met een koppelkoers, rit in lijn en een rit achter dernies.

Waaronder Steven Rooks, Michael Boogerd en Henk himself. De uitslag zal ik u besparen want u begrijpt dat dit alles geschiedde met een lach..............

Henk&Henk de spaeker                                                                                                      Henk en zijn jeugdige koppelgenoot

             

  met derniespecialist de oud - coureur Gerrit Mohlmann                                                        

 

 

    Steven Rooks                                                                                                                      Boogie

                       

 

 

Henk Lubberding Classic 2008!

Keller en Hulshorst winnen 12e Henk Lubberding Classic

                   de emmapyramide

Freddy Keller uit Deventer en Ellis Hulshorst zijn op zondag 7 september de winnaars geworden van de 12e Henk Lubberding Classic.
Routinier Keller (49 jaar) versloeg in de eindsprint de verrassend sterk rijdende Rico Wientjes (18) uit Didam en Tonny Teuben (42) uit De Knipe.
Hulshorst (27) kwam in de totaaluitslag als 45ste over de streep en liet dus ruim 400 mannen achter zich.
Een heel knappe prestatie.
Tweede bij de vrouwen werd Linda Kroes (22) uit Groningen en derde Sione Jongstra (32) uit Leerdam.
De laatste was niet bij de huldiging aanwezig , omdat een idioot, die van toeten noch blazen wist, haar vertelde dat de huldiging in de sporthal was.
Uiteraard was Sione daar erg teleurgesteld over, maar ze kreeg toch nog haar bos bloemen uit handen van rondemiss Alexandra.
Om half tien ’s morgens gingen 467 mannen en vrouwen van start en dat gebeurde onder redelijke weersomstandigheden.
De eerste 40 kilometer achter de voorrijwagen was de snelheid van 30 kilometer geen probleem.
De ellende begon bij het naderen van de Veluwezoom.
Niet alleen de lastige klimmetjes doemden daar op, maar het begon ook nog te regenen.
Het gevolg: gladde wegen, kou, een aantal valpartijen (zonder erg) en een uiteen geslagen peloton, dat achtereenvolgens de Posbank, de Zijpenberg en de Emmapyramide op moest.
Na deze heuvelzone duurde het tot midden in Arnhem voor iedereen weer aangesloten was en de kruissnelheid van 30 kilometer weer aangehouden kon worden.
Het was inmiddels weer droog en ook de wegen droogden snel weer op. Dat was maar goed ook, want bij het naderen van Zevenaar kregen de echte wedstrijdrenners al de kriebels en probeerden toen al een goede positie te pakken te krijgen.
De uit het dak van de voorrijwagen stekende koersdirecteur moest regelmatig mensen tot de orde roepen, die zelfs de voorrijwagen nog wilden lossen.
Ook Henk Lubberding kwam regelmatig even vooraan polshoogte nemen.

        
 Finale
Net vóór het oprijden van de Rijndijk bij Tolkamer, na 85 kilometer ‘neutralisatie’, drukte chauffeur Reem Kok het gaspedaal van de voorrijwagen in en begon het wedstrijd gedeelte van 35 kilometer.
Het leek wel of sommige mensen gelanceerd werden, want het tempo vloog direct naar rond de 50 kilometer per uur.
En toen gebeurde het: een heel nare valpartij, waarvan Joop Ribbers uit Groenlo (gebroken pols) en Wessel IJsebaert uit Lage Mierde (sleutelbeenbreuk) de voornaamste slachtoffers waren.
Door de valpartij moesten veel kanshebbers met lede ogen toezien hoe zo’n 25 man aan het oponthoud ontkomen waren en die vlogen werkelijk richting Elterberg.
Gelukkig bleef iedereen in de altijd gevaarlijke afdaling van de Duitse heuvel op de been (lees: op de fiets).
Er was dan ook vooraf heel duidelijk voor de afdaling in Elten gewaarschuwd.
Bij de eerste doorkomst in ’s-Heerenberg, met nog een finalerondje van 14 kilometer voor de boeg, was duidelijk dat de winnaar gezocht moest worden in de achttien man sterke kopgroep, die aangevoerd werd door drie ‘plaatselijke favorieten’, Rico Wientjes uit Didam, Remko Kramer uit Braamt en Frans Geelen uit Varsselder.
Tonnie Teuben, Freddy Keller, Michiel Punt uit Doetinchem, Bram Slager uit Bedum, Taeke Oppewal uit Heerenveen, Rens te Stroet uit Keyenborg, Olav van de Bergh uit Toldijk, Maarten Janssen uit Rijssen, Bram Aalders uit Ulft en Ramon van de Velde uit Deventer zaten allemaal in het wiel van de drie koplopers.
De marge met de tweede groep was bij de doorkomst ruim 40 seconden en zou uiteindelijk uitgroeien naar 1 min. 19 sec.
Ondanks diverse uitlooppogingen in de slotronde bleef de groep bijeen en moest een sprint de beslissing brengen.
Daarin had Freddy Keller zich niet alleen rijk gerekend, maar de man uit de koekstad maakte dat ook waar.
Hij is in de vorm van zijn leven, werd onlangs niet alleen Nederlands kampioen in zijn categorie, maar pakte ook nog eens de wereldtitel bij de wilde bond.
Wientjes en Teuben konden zijn wiel nog wel houden, maar echt bedreigen konden ze Keller, die voor de tweede keer de Henk Lubberding Classic won, niet meer.

                                                                 

Organisatie
De organisatie mocht na afloop heel wat complimentjes in ontvangst nemen over de organisatie van de wedstrijd.
Die zat inderdaad weer goed in elkaar.
Dat was vooral te danken aan de 120 (!) vrijwilliggers en 28 Nederlandse en Duitse politiemensen, die alles in goede banen leidden.
Nieuw dit jaar was een speciaal arrangement, wat een verblijf in Hotel De Lantscroon combineerde met deelname aan de wedstrijd.
Dat werd een succes en blijkbaar ook voor de deelnemers eraan, want maandag al kreeg Henk Lubberding een mailtje van vijf deelnemers met niet alleen complimenten, maar ook het verzoek om volgend jaar weer een arrangement aan te bieden.
Dan zouden zij zeker weer van de partij zijn.
Zij kunnen het weekend van 5 en 6 september 2009 alvast reserveren, want niet alleen de dertiende editie van de Henk Lubberding Classic komt er, maar ook het arrangement.

      

Foto's gemaakt door Marcel slagman van blad Wielermagazine

 

 

 

Wielertijdschrift de Muur
 

Deze week waren de auteurs van het wielertijdschrift  de Muur  op bezoek op de boerderij om van Henk de fijne kneepjes van het fietsen te leren.

Onder leiding van Bert Wagendorp kwamen de schrijvers vanuit het hele land naar het oosten. Na afloop werd onder het genot van een goed glas wijn bij restaurant Pijnappel te Klarenbeek een goed diner genuttigd.

En natuurlijk vlogen de sterke verhalen over de tafel..............

Hierbij de column die Jeroen Wielaert  in de Stentor had geschreven. 
 

IDYLLES

 De Posbank lag er mooi bij, één en al ruig natuurschoon was het, onder een loden Hollandse lucht.
Ik vroeg me af waarom ik mijn idyllische beeld van de natuur in Nederland moest bij stellen, zoals het Ruimtelijk Planbureau het volk deze week in een rapport voor hield.
Ik reed midden ín die natuur, zo vlak onder de groeimetropool Apeldoorn. 
Waren die ruimtelijke rapporteurs eigenlijk zelf wezen kijken? 
Nergens was een flat, boerderij, of snelweg, laat staan Apeldoorn te bekennen.
Ik nam nog een teug zuivere lucht. Heerlijk.
Er zat maar één schaduwkant aan dit genot: ik moest het op de fiets doen. 
En hard ook.
Hier stierf een persoonlijke idylle.
Het was een herfstige dag, twee dagen na het Planbureaurapport.
Ik was uitgenodigd voor een Clinic, een mooie groepsactiviteit voor alle collega’s van De Muur, het bloeiende periodiek over wielrennen.
De verschijning van een nieuw nummer was tot nu toe rijkelijk overgoten in randstedelijke etablissementen.
Deze keer was het idee om eens wat praktijk op te doen bij Henk Lubberding, master of clinics. Ik was wel eens voor een boek bij hem langs geweest, maar ik wist niet dat hij inmiddels één van zijn stallen had ingericht als vertrekhal naar de hel van de Posbank
.Fietsoefeningen om rode pilonnen op Henk’s erf, dát ging nog.
Ik was ongemeen behendig.‘Druk houden!’ hield Henk ons steeds voor.
Het ging om eenwording met de fiets en de juiste balans tussen remmen en trappen, afstoppen en direct doorgaan in de bocht.
Het leven zelf, met Henk Lubberding, de boerenzoon uit Voorst als zuivere voorganger voor een Nieuwe Weg.Afzien.
Dat was het, vooral op en om de Posbank.
Ik draai wekelijks mijn spinning uren op de sportschool, maar dit was iets anders. 
De collega’s ontpopten zich als ware tempobeulen. 
Het was alleen de zachte hand van Lubberding die mij in de adembenomen finale nog in hun slipstream hield.
Voorst was een hemel in de avondschemering.
Het besef drong maar weer eens door dat schrijven over wielrennen toch eenvoudiger is dan zelf doorbeulen.
Dat was goed in de week dat er op een conferentie op Reykjavik stemmen opgingen tegen de jacht op doping.
Ik vond dat een goed tegengeluid tegen de biopaspoorten en de controlehysterie.
De clinic van Henk had ik zelf clean gereden, maar bij een wijntje na afloop kwam het ervaringsbesef waarom sporters naar nieuwe middelen blijven zoeken.
Het ideaal van schone sport zal altijd stuiten op de harde werkelijkheid.
Het is een vorm van blindheid. 
Net als die van nieuwe natuurplanners aan een ruimtelijk bureau die de schoonheid van de Posbank niet meer zien.

 

Cyclon en Maxim

 

Onderhoud van mijn ketting:
Tijdens mijn fietsclinics krijg ik dikwijls de vraag hoe je de ketting het beste kunt onderhouden?! 
Nu zijn er natuurlijk op dat gebied honderden producten maar wat is goed en nodig?
Ik gebruik voor mijn ketting Cyclon Dry Lube en Atb-Lube.
Het werkt waterafstotend en onderhoudend.
Allereerst dien je de ketting schoon te poetsen.
Dan vet je de ketting met Cyclon.
Laat het bijvoorbeeld een nacht intrekken.
De dag erna als je de fiets pakt eerst de ketting weer schoonpoetsen zodat de buitenkant vetvrij is anders blijven er tijdens de training of wedstrijd zanddeeltjes aanplakken. 
Tijdens de training ontstaat wrijving, wordt de ketting warmer en komt het vet weer naar buiten dus poets je na het fietsen de ketting weer schoon........etc etc!
Zelf leer je te beoordelen wanneer en hoe vaak je Cyclon gebruikt.
Afhankelijk van de afgelegde kilometers en omstandigheden.
Aangezien het nog steeds mijn hobby niet is om veel te poetsen gebruik ik Polish Spray van Cyclon.
Deze spray poetst hardnekkig vuil eraf en zorgt voor een waxfilmlaagje dat er voor zorgt dat vuil niet gemakkelijk aankleeft.

Over voeding kan ik uren vertellen maar daar verveel ik nu niemand mee.
Ik gebruik al jaren Maxim sportvoeding producten om de eenvoudige reden dat ik erachter sta!
Heb eerst alles uitgeprobeerd en merkte al snel dat dit merk zeer goed verdragen wordt door de gevoelige maag.
Ik heb tijdens mijn stage op Lanzarote onder tropische omstandigheden veel kunnen experimenteren met de Energy Drink [Vochtbalans/Mineralen/Koolhydraten]en de Energy Mix[koolhydraten].
Tevens hebben ze heerlijke sportrepen in diverse smaken die altijd erg goed liggen bij mijn deelnemers aan de fietsclinics en de trainingsstage op Lanzarote.
Kan een ieder dit top product aanbevelen!

                                        

 

Nieuw boek over Michael & Erik

 

Michael & Erik, een tijdperk. 

Bijna twee jaar geleden hebben vrienden en bekenden uit ons mailbestand massaal gereageerd op de aanbieding om via ons het befaamde boek "Het Geheim van Raleigh" te bestellen. 
Dat boek is al meer dan een jaar totaal uitverkocht. 
Uitgever en auteur willen vooralsnog geen herdruk maken om het boek exclusief te houden.
Maar er is iets nieuws op komst, een boek met de veelzeggende titel "Michael en Erik, een tijdperk" waarin Boogerd en Dekker centraal staan, de coureurs die het afgelopen decennium de vaandeldragers waren van de Nederlandse wielersport. 
Het boek wordt net zo luisterrijk uitgevoerd als Het Geheim van Raleigh: hard cover, duur papier en leeslint. 
Het telt nòg meer pagina's: 432 maar liefst en het wordt voorzien van schitterende foto's. 
Het boek zal medio december worden gepresenteerd, maar is vanaf 1 december in de verkoop.

Er komen twee edities: een luxe, die wordt verpakt in een schitterende cassette en die zowel door Michael als door Erik persoonlijk gesigneerd wordt. 
Bovendien wordt dat boek gekalligrafeerd met uw naam (of van degene voor wie het boek is bestemd). 
Het is daarmee echt een persoonlijk boek. 
Een prachtig cadeau, voor Sinterklaas of Kerst. 
Die luxe editie telt in totaal 2007 exemplaren. 
Dat getal 2007 slaat uiteraard op het jaar waarin Boogerd van de fiets stapt.
De luxe editie is duurder dan de reguliere. 
Dat komt niet alleen door de luxere uitgave, maar vooral omdat uitgever en auteurs besloten hebben om van ieder verkocht boek in deze serie, € 25,- af te dragen aan de Michael Boogerdfoundation met de uitdrukkelijke wens dat het geld beschikbaar komt voor het Kika, het Kinder Kankerfonds.
De prijs voor de luxe editie: € 75,-
Wie dit boek bestelt dient behalve zijn naam en adres ook aan te geven, welke naam voorin het boek gekalligrafeerd dient te worden. 

De reguliere editie, even prachtig uitgevoerd als de luxe, maar zonder cassette, zonder de mogelijkheid de naam voorin te kalligraferen en zonder afdracht aan het Kika kost € 49,-
Levertijd voor zowel de luxe als de reguliere editie: 1 december

De schrijvers van dit boek zijn: Joop Holthausen, de auteur die met Het Geheim van Raleigh bekroond werd met de Nico Scheepmakerbeker voor het beste sportboek van het jaar; Peter Ouwerkerk (die onder meer Ongekend schreef, het prachtige boek over Rini Wagtmans, Marije Randewijk, topjournaliste van De Volkskrant en Jacob Bergsma, voormalige sportjournalist en nu directeur Communicatie bij de Rabo Wielerploeg.

De auteurs zijn nu nog met de research bezig. 
Maar er hebben inmiddels al meer dan 400 wielerfans ingeschreven voor dit boek. 
Vooral degenen die zo'n unieke luxe editie willen aanschaffen, raden wij aan: haast U. 
Als de 2007 unieke exemplaren weg zijn, is het op=op.

Eén mailtje aan ons is voldoende om U van een exemplaar te verzekeren.

Meld daarin uw prijskeuze boek +naam+adres+naam kalligraferen[indien gewenst] +uw rekeningnummer

Ontvang onze nieuwsbrief!
 

Degene die een aantal malen per jaar onze nieuwsbrief willen ontvangen over oa de stage naar Lanzarote en de race- en atb-clinics kunnen een mail richten met als onderwerp: nieuwsbrief Henk Lubberding. 
U belandt vanzelf in ons bestand en wordt dan op de hoogte gehouden van alle activiteiten die met de fiets te maken hebben.

 

Fietsen met artsen in de Elzas!
 

Afgelopen week hebben Henk en Corina voor de 4e maal gefietst met artsen in de Elzas. 
De grand Ballon was 1 van de uitdagingen en gelukkig zat het weer mee. 
Het gebied is prachtig en menig klimmer kan zich hier uitleven.

 

 

 

Het goede tijden slechte tijden Team op de boerderij !
  

Onder de bezielende leiding van de regisseur Aart van Asperen van de soap serie Goede Tijden Slechte Tijden kwamen spelers en verscheidene andere medewerkers naar Voorst om van Henk iets op te steken. Deze groep is fanathiek en enthousiast met fietsen begonnen nadat Aart van Asperen hen had aangespoord iets aan beweging te gaan doen. De MontVantoux is vorig jaar beklommen dus het zijn absoluut geen watjes! Het weer zat mee en er werd geluisterd, geoefend en gelachen.........

 

 Henk leert artsen fietsen in limburg! 
 

Afgelopen weekend de 14e en 15e april heeft Henk in Epen 60 artsen van de VVAA [vereniging voor artsen] flink laten zweten op techniek en veiligheid. 
Deze artsen gaan deelnemen aan de alom bekende Marmotte in juli. 
Daarom kwam deze 'studiedag' hen goed uit , er was er niet 1 die niets heeft geleerd van den lup.
Klimmen, dalen en bochten nemen.........

 

  
  
  

Wielerexpress 2006

  
Al jarenlang brengt Jan Zomer zijn veel besproken (en gelezen) boekje Wielerexpress op de markt. 
Het hoofdverhaal in de editie 2006 gaat over Henk Lubberding en Henk vertelt daarin over zijn zestien wielerjaren bij Peter Post en al zijn ervaringen tijdens die jaren. 
Ook op het leven na het wielrennen wordt nadrukkelijk ingegaan en dat alles gaat vergezeld van zeer fraaie foto’s. 
Het boekje is gedrukt op mooi glanzend papier en telt 160 pagina’s. 
Niet alleen Henk, maar talloze andere onderwerpen en verhalen vullen de editie 2006. 
 
                                                                                                        Volgende pagina