|
De Column van Henk
|
|
Henk naar Wezep |
|

Deze
avond werd door Toerclub CYCLO '78 Wezep georganiseerd en mag met trots een
groot succes genoemd worden. Maar liefst 155 belangstellenden wisten de weg
naar Partycentrum Coelenhage te vinden voor een avond die geheel in het
teken stond van hun passie en hobby; de wielersport.
De
aanwezigen werden gastvrij ontvangen met een kopje koffie of thee.
Even na half 8 heette Henri van Heerde, namens de organisatie, deze
aanwezigen een hartelijk welkom en lichtte hij kort het programma toe.
Na het welkomstwoord was het de beurt aan Henk, die een interessant en
uitgebreid verhaal hield over alle facetten van de wielersport; o.a. over
kleding, voeding, positie op de fiets en het rijden in een groep.
Henri
gaf bijtijds aan dat er een korte pauze noodzakelijk was, anders was Henk
onverdroten door gegaan met zijn verhaal.
Na de pauze ging Henk op een ontspannen en losse manier verder, oa het item
voeding werd ruimschoots behandeld.
Hij haalde verder leuke anekdotes aan over zijn imposante en sportieve
carrière en verwoorde deze op grappige wijze.
Ook werden er diverse vragen aan Henk gesteld over de behandelde
onderwerpen.
Nadat
Henk zijn verhaal afgesloten had, was het wederom de beurt aan Henri om een
dankwoord te richten aan de mensen die deze avond tot een succes hadden
gemaakt.
Nadat de bloemen uitgereikt waren aan Henk werd deze boeiende avond dan ook
definitief afgesloten.
Henk signeerde daarna nog wel diverse verkochte wielerboeken.
De
organisatie bedankt de volgende mensen voor hun geweldige inzet van dit
geslaagde evenement:
Vrijwilligers van Cyclo '78 Wezep
Henk Lubberding
|
|
Henk en Merida |
|
Nieuw is dat Henk vanaf
heden niet meer te vinden is op de Gazelle waar hij jaren op reed.
Henk: We zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, Gazelle is een topper in
zijn branche , echter niet meer op race-speciaal gebied en dat is toch mijn
ding!
Merida was voor mijn een echte uitdaging.
Het is niet voor niets 1 van s'werelds grootste fietsfabrikant van onze
aardbol , dat is nogal wat!!
Ik was al langere tijd gecharmeerd van zijn modellen.
Had een pupil van mij al laten testen op diverse modellen die hij op het oog
had en ik moet zeggen dat ik toen een oogje had op de Scultura!
En op deze Schultura ga ik nu rijden.
De looking vind ik erg mooi.
Daaraan kan je zien dat er aandacht wordt besteed aan een fiets, er wordt
nagedacht over verbeteringen, het bedrijf staat niet stil.
Iets wat ontzettend belangrijk is in de fietsbranche want de concurrentie is
moordend.
Op Atb-gebied is Merida het bekendste, meer dan op de weg, daarom is het
voor mij de Scultura een uitdaging.
Voor mijn Atb-clinics ga ik rijden op de Carbon FLX 800-D.
Ik ga jullie op de hoogte houden van mijn bevindingen.
Hieronder vind je meer info over Merida:
De
Scultura EVO 909-com
De
Carbon FLX 800-D
Jou de best mogelijke fiets bieden
Merida is een van de grootste producenten van
kwaliteitsfietsen ter wereld. Merida produceert een reeks fietsen die alles
omvat, van instapniveau tot high-end Road, MTB, Hybride en zelfs elektrische
fietsen.In de fietssector is Merida leider in fietstechnologie.
Het was het doel van Merida's R & D om een
werkelijk uniek veringsconcept voor cross-country, racing, marathons en
lange afstandstochten te ontwikkelen. Merida heeft fietsvering technologie
tot de limiet gedreven met de introductie van haar nieuwe LRS system (Low
Ratio Suspension).
Merida ontwikkelde lichtgewicht magnesium
frames voor zowel race als mountain bikes. Na meer dan twee jaar R & D is
Merida nu in staat deze frames op de markt te brengen. Merida is de enige
producent die in staat is magnesium frames van dergelijke hoge kwaliteit te
maken.
"Handgemaakt" is altijd
een synoniem voor kwaliteit geweest. Merida heeft dit concept veranderd door
als eerste bedrijf in de wereld een robot lassysteem te ontwikkelen voor de
productie van aluminium en magnesium frames.
Mensenhanden mogen vaardig zijn, maar de testresultaten
wijzen uit dat Merida's "robot welded" systeem consequent meer betrouwbare
frames maakt.
Merida's Advanced Shotgun Tubing Technology
tezamen met haar Tig Welding Technology System, gebruikt bij de productie
van Merida aluminium fietsen, worden nu toegepast bij Merida's magnesium
lichtgewicht series. De belangrijkste functie van een buissectie is haar
vermogen om de spanning, die erop komt te staan door het fietsen, te
verdelen en te absorberen.
Merida was een pionier die met succes e-bike
Power Cycles in de markt introduceerde. In een e-bike winter wegtest
uitgevoerd door Tekniikan Maalima ontving de Merida Power Cycle 550 een
vijf-sterren toekenning.
Het Merida Cycling Team werkt nauw en
constant samen met onze product- ontwikkelaars en ingenieurs en spant zich
steeds in om de prestaties van onze fietsen te verbeteren. Je wist misschien
al dat de meeste kwaliteitsfietsen uit Taiwan komen, maar wist je ook dat
vele fietsen van een aantal leidende merken geproduceerd worden in dezelfde
fabriek die Merida fietsen maakt ? Bij MIC (Merida Industry Co., Ltd).
"Streef geen hoge
technologie na ten koste van je relatie met de natuur. Merida biedt je
alleen milieuvriendelijke producten aan." Chairman Ike Tseng
|
|
Bike Motion |
|
vrijdag 30 oktober en zondag 1 november staan Henk
en Corina Lubberding wederom op de wielerbeurs van het jaar, de Bike Motion
te Utrecht.
En ook deze maal bij de stand van Evert en
Dini de Rooij van Wielermagazine. Heeft u vragen over de stage naar
Lanzarote, clinics of wat dan ook kom dan gezellig even langs voor een
praatje..................

|
|
Het boek over Fedor |
|
Uniek boek over het fenomeen Fedor
Fedor den Hertog was uniek als coureur en is uniek als mens.
Tussen 1967 en 1973 was de zoon van de timmerman Willem den Hertog en de
Oekraïnse moeder Oksana ’s werelds beste amateur, een kwalificatie die
gedeeld wordt door toppers als Hennie Kuiper, René Pijnen en Rini Wagtmans.
Hij was de Merckx van de amateurcategorie, die zo verwoestend huis kon
houden in het peloton, dat hij de bijnaam verwierf Iwan de Verschrikkelijke.
Fedor was een fenomeen, niet alleen op de fiets, maar ook daarbuiten, die
extra aandacht trok door de wijsgerige spreuken die hij te pas en te onpas
te berde bracht.
Hij had een sluier van geheimzinnigheid rond zich geweven, die hem een
andere bijnaam opleverde: Fedor de Mysticus.
Zijn CV: groots als amateur, teleurstellend als professional; een
gemankeerde jeugd, een huwelijk dat op de klippen liep en mislukt als
zakenman.
Desondanks blijft hij vertedering opwekken.
Hij is vaak onbegrepen, maar zeker niet onbemind.
In februari 2008 kreeg Fedor van de uroloog te horen dat hij ongeneeslijk
ziek is.
Hij lijdt aan prostaatkanker, die is uitgezaaid in de botten.
Dit boek Fedor, Eenzaamheid is de school van het genie, is een fascinerende
reis door het turbulente leven van een uitzonderlijk coureur en een boeiend
mens.
Uitvoerig wordt ingegaan op zijn dramatische jeugd, die in hoge mate
bepalend is geweest voor de rest van zijn leven.
Hij kreeg er een minderwaardigheidscomplex door.
Fedor werd een solist, die niettemin graag in het middelpunt van de
belangstelling stond.
Als amateurwielrenner is hij ongeëvenaard.
Hij won zo ongeveer alle belangrijke etappewedstrijden, die er zijn.
Niet de overwinningen op zich, maar de heroïsche wijze waarop hij dikwijls
zijn concurrenten vernederde, maakte dat hij niet alleen in Nederland, maar
vooral ook over de landsgrenzen gevierd werd als ‘de nieuwe Anquetil’ of ‘de
evenknie van Coppi.’
Legendarisch is zijn heerschappij in de Rheinland Pflaz Rundfahrt van 1969.
Van de elf etappes won hij er negen (!).
De nummer twee in het eindklassement had een achterstand van meer dan 35
minuten.
Op zijn erelijst prijken onder veel meer de Tour de l’Avenir, Olympia’s
Tour, de Ronden van Engeland, België en Bulgarije en de befaamde Grand Prix
des Nations, waarin hij in 1969 hetzelfde gemiddelde realiseerde als de
winnaar bij de professionals: Herman Vanspringel.
Lang, te lang, heeft Den Hertog gewacht voordat hij overstapte naar de rijen
van de beroepsrenners.
‘Faalangst,’ bekent hij nu.
De Merckx-onder-de-amateurs reikte bij de professionals, op enkele schaarse
uitzonderingen na, nooit verder dan het predikaat ‘verdienstelijk.’
In dit boek krijgt het vreselijke ongeluk dat hem in 1967 bijna het leven
kostte alle aandacht, wordt uitvoerig ingegaan op de lange weg naar het
profbestaan en op zijn roerige jaren bij de broodrijders, eerst in de
Frisolformatie, later bij Lejeune, IJsboerke, Miniflat en Vermeer-Thijs.
Fedor is meer dan een sportboek, het heeft ook alles van een psychologische
roman.
Want niet alleen op de fiets was Den Hertog ‘een aparte’ ook in zijn
privéleven.
De liefde tussen hem en zijn Limburgse bruid Lillyanne was over en weer diep
en intens.
Maar door zijn keiharde opstelling veroorzaakte hij veel leed in het
huwelijk.
Uiteindelijk besloot de vrouw, die ‘verschrikkelijk veel van die man heeft
gehouden’ toch met hem te breken.
Een aardbeving had geen grotere schok kunnen veroorzaken in het leven van de
radeloze Fedor.
Er volgden duistere jaren, waarin hij niettemin altijd weer mensen vond, die
zich over hem ontfermden.
Nu – in de herfst van zijn leven – is de band met zijn dochters hersteld en
geeft hij de liefde die zijn kinderen misten door aan zijn kleinzoon.
Fedor werkt aan een andere ‘ik’, een man die alom respect en waardering
oogst, niet meer uitsluitend vanwege zijn imposante amateurcarrière, maar
vooral als mens.
Het boek is niet alleen een aanrader voor de categorie 50+, die zich de
uitzonderlijke prestaties van de coureur nog zal herinneren, maar evenzeer
voor de jongere generatie.
Fedor telt 256 bladzijden, heeft een hard cover en is – daar waar mogelijk –
uitgevoerd in full colour. Wederom is 'de buitenspelers' de uitgever!
Auteur is Joop Holthausen, die in 2005 met ‘Het Geheim van Raleigh’ de Nico
Scheepmakerbeker won, de prijs voor het beste sportboek in dat jaar.
Holthausen is ook (mede)auteur van Michael & Erik (samen met Jacob Bergsma
en Peter Ouwerkerk) en stelde met Bergsma ook het befaamde fotoboek Emotions
van Cor Vos samen.
Fedor is ruimschoots is voorzien van uniek illustratiemateriaal, waaraan ’s
lands beste fotografen hebben bijgedragen.
De prijs voor dit unieke boek bedraagt € 29,-
Speciaal voor degenen die via dit adres bestellen, bestaat de mogelijkheid
om in het bezit te komen van een genummerd en op naam gesteld exemplaar.
Op speciaal papier zal – zonder meerprijs - in calligrafische letters de
gewenste naam voorin het boek worden vermeld.
Wel wordt een bijdrage van € 3,- (drie euro) in de verzendkosten gevraagd.
Bij bestellingen graag het gewenste aantal exemplaren vermelden en duidelijk
aangeven welke naam voorin het boek dient te worden vermeld.
Het aantal exemplaren dat is genummerd en van naam wordt voorzien, is
beperkt.
Degenen, die voor de datum van presentatie – 2 november – het boek
bestellen, genieten voorrang.
Mail de volgende gegevens naar
info@henclubberding.nl :
*uw naam
*adres
*postcode+Woonplaats
*telefoonnummer
*uw bank/gironummer
*de naam die in het boek moet komen
*aantal te bestellen boek[en]
 
.JPG)
|
|
Henk in Holland Sport |
|
Gisterenavond zat Henk in Holland Sport
bij Wilfried de Jong. Tezamen met de coureurs Lars Boom en Johnny Hoogerland.
Het was Holland Sport gelukt de befaamde
tijdritfiets van Fabian Cancellara te bemachtigen waar hij afgelopen week
zijn gouden plak mee had verovert. Deze prachtige fiets wordt door Henk
nauwkeurig onder de loep genomen
Klik
hier
om het programma (nogmaals) te zien!
|
|
Henk zijn Classic |
|
Harmen Mijnen en Linda Kroes
winnen 13e Henk Lubberding Classic
Bijna 600 renners en rensters gingen zondagmorgen om 9.30 uur van start bij
sportcomplex Montferland in 's-Heerenberg voor hun tocht door Gelderland en
een klein stukje Duitsland. De wedstrijd was net als vorig jaar 121½
kilometer lang. Aan het eind waren Harmen Mijnen uit Wageningen en Linda
Kroes uit Groningen de sterkste.

Het podium bij de mannen met v.l.n.r.
Henk Lubberding, Bram Slager, Harmen Mijnen, Frank Rijkhoff rondemiss
Alexandra en Sjaak Reumer
Het podium bij de vrouwen met v.l.n.r.
Henk Lubberding, Hanneke Mulder, Linda Kroes rondemiss Alexandra en Sjaak
Reumer
De 13e uitgave van de Henk Lubberding Classic
kende maar liefst 600 deelnemers. In de enige
cyclosportieve wegwedstrijd van Nederland wordt
de eerste
86 kilometer als
toertocht verreden.
Desondanks krijgen de renners dan toch al het
beroemde trio Posbank, Zijpenberg en Emma-
Piramide te verhapstukken.
Op de dijk bij Tolkamer wordt later de wedstrijd vrijgegeven. In de laatste
32,5 kilometer is
het dus koers. Tijdens de beklimming van de Elterberg plaatste Harmen
Mijnen, lid van WV Eemland, al zijn winnende demarrage. ,,Ik ben maar meteen
gegaan. Ik ben geen goede sprinter en ik wist dat de anderen vooral oog voor
elkaar zouden hebben.'' Dat klopte, want achter hem kwam de achtervolging
niet op gang. Dat was ook te danken aan het voortreffelijke ploegenspel van
de Eemlanders. Zij zorgden ervoor dat in het eerste grote peloton iedere
tegenaanval de kop werd ingedrukt. Mijnen, een vierdejaars belofte, won zo
zijn eerste klassieker, op 37 seconden gevolgd door Bram Slager van de
studentenvereniging Tandje Hoger (gesponsord door Wieler Magazine). Derde
werd veteraan Frank Rijkhof. Bij de vrouwen ging de zege naar Linda Kroes (NWVG)
uit Groningen. De talentvolle Hanneke Mulder, lid van studentenvereniging
Tandje Hoger (gesponsord door Wieler Magazine) legde beslag op de tweede
plaats. Derde werd Marijn de Vries uit Zwolle, die overigens niet kwam
opdagen bij de huldigingceremonie.
(Foto's: Marcel Slagman)
Er is een film gemaakt van de
koers door Aart Dijs die zijn zoon Menno filmde. Klik
hier om deze te
bekijken.
Henk Lubberding Classic - De Bazuin 4 - 7041 SH
's-Heerenberg
Tel. 0314-667920 - Fax 0842296984 - Mobiel 0618323213
email: hlc@planet.nl - website:
www.h-l-c.nl
 |
|
Het Debuut |
|
Mijn eerste Henk Lubberding Classic
Sinds een kort koersje op Sloten had ik mijn fiets de
hele week niet meer gezien: het weer nodigde daartoe niet uit.
Toch stond ik zondagochtend om half zes naast mijn bed om samen met Maïté
vanuit Haarlem af te reizen naar ’s Heerenberg voor mijn eerste deelname aan
een Henk Lubberding Classic.
De avond tevoren had ik nog met mijn “bandje” op de planken staan rock &
rollen dus alle spiertjes waren los.
Om in de eerste neutrale 80 km het niet aflatende harmonica-effect blijvend
op te vangen had ik, toen het hok voorin dan eindelijk open ging, al twee
paar remblokken versleten.
Vanaf mijn 300-zoveelste stek zag ik hoe aan de horizon een flinke kopgroep
er als gekken vandoor ging.
Tijdens deze eerste stofwolk hing ik zelf aan de staart van een groep
waaruit steeds meer renners terug zakten.
Ik had nog niet veel adrenaline aangemaakt, maar moest ik toch al meteen in
de beugel en naar voren om niet ook te lossen.
Onderweg waaierde de boel regelmatig uit elkaar maar met een klein plukje
mannen, landden we uiteindelijk op het wiel van een aardige groep voor ons.
Pffff, effe bijkomen.
Op een vuil klimmetje door het bos moest ik écht alles geven om het wiel
voor me te “houden”.
Zeven, acht of negen keer moest ik bovenop de pedalen om de anderhalve meter
die ik telkens verloor, steeds opnieuw goed te maken.
Gelukkig waren we nét op tijd boven voordat mijn sap helemaal op was.
Vlug een reep naar binnen werken, drinken en vasthouden.
Op de volgende klim brak ik toch.
Vóór mij reed een man of tien van mij weg terwijl achter me ook een ernstig
gat viel, waardoor ik na de afdaling moest vaststellen dat ik aan het
zwemmen was.
Terug laten zakken leek mij geen optie.
Daarvoor had ik dat zootje achter me toch niet los gereden?
Dan maar een tandje bij en proberen de ruimte van 250 meter vóór me dichten.
Na meerdere eenzame kilometers volle bak, had ik bij de eerste doorkomst in
’s Heerenberg het gat met hooguit twee meter weten te verkleinen, waardoor
het onvermijdelijke dan ook plaats vond en ik even later warm werd onthaald
door de mannen die mij van enige afstand een tijdje hadden zien spartelen.
Een 198-ste plek was mijn uiteindelijke deel, wat mij in eerste instantie
enigszins tegen viel.
Analyse van de uitslag leerde echter dat er slechts 11 renners van boven de
50 jaar vóór mij waren gefinished.
Daar durfde ik dan wél weer mee thuis te komen.
Vanaf dat moment was het al een héérlijke dag!
De voldoening werd echter helemaal compleet toen ik uitrekende dat ik bij de
55-plussers zelfs het podium zou hebben gehaald!
Deze hele week kan niet meer stuk.
Tot volgend jaar Henk!
Douwe van der Kooi, 10 september 2009
|
|
Oude Glorie te Zutphen voorafgaande aan de
Vuelta! |
|
persbericht Marcel slagman
Wielermagazine
27
augustus 2009 - Michael Boogerd heeft in Zutphen het Gala der Oude Gloriën
op zijn naam gezet. De Hagenaar, was in de slotfase ontsnapt met de lokale
held Henk Lubberding. In de sprint haalde Boogerd het voor de man uit
Voorst. Het Gala der oude gloriën werd in het Middeleeuwse stadscentrum van
de Hanzestad aan de IJssel verreden in het kader van de Vuelta feestweek.
Aanstaande maandag vertrekt de Vuelta voor de tweede rit naar Venlo immers
vanuit Zutphen. Vele ex-profrenners gaven acte de présence. Zo stonden met
Joop Zoetemelk en Jan Janssen twee oudwinnaars van zowel de Vuelta als de
Tour aan het vertrek. Opmerkelijk was het feit dat vooral de voormalige
renners van Raleigh de koers kleurden. Peter Winnen, Joop Zoetemelk, Johan
van der Velde, Henk Lubberding en Hennie Kuiper doken veelvuldig voorin het
strijdgewoel op. De wedstrijd was tevens het officiële afscheid van de in
het nabije Eefde opgegroeide Jans Koerts.
foto's Marcel Slagman

 
|
|
De Tour zit er weer op! |
|
Na 3 weken in een ritme luisteren en
kijken naar de Tour de France is nu de 'rust' enigszins wedergekeerd in
huize Lubberding.
En dat is afkicken hoor!
Geen radio , geen middag tv, geen avondetappe en Tour 2009 meer kijken.
Alles draait 3 weken in juli om de tour en nu ineens niets...............
Even ademhalen om 17 augustus alweer op pad te gaan voor de Enecotour, die
dit jaar start op Rotterdam -zuid.
Dus Henk zijn wielerhart klopt nog steeds vurig.
Er wordt Henk dikwijls gevraagd waarom hij nooit ploegleider werd/is?
Nu het antwoord vind je in onderstaand artikel en is heel simpel:

|
|
PRESENTATIE La Grand Boucle 2010 ROTTERDAM |
|
Gisterenmiddag vond de
presentatie van s'werelds grootste wielerevenement plaats op het stadhuis
aan de Coolsingel te Rotterdam.
Tourstart in Rotterdam ode aan de fiets
Op zaterdag 3 juli 2010 zullen de ogen van de sportwereld op Rotterdam
gericht zijn. Met de circa negen kilometer lange proloog aan het Zuidplein
zal La Grande Boucle van start gaan. Een traject dat over liefst zeven
bruggen zal gaan, waarbij vooral de Erasmusbrug en de Willemsbrug de
aandacht trekken. De finish ligt bij Ahoy, dat alle dagen de permanence van
de Tourstart is. Een dag later start de eerste rit bij De Heuvelpark om
vervolgens richting Zeeland te gaan waar de Brouwersdam en de
Oosterscheldekering worden bedwongen. Via Goes, Kruiningen en Woensdrecht
verlaat het peloton vervolgens Nederland richting Antwerpen waarna de finish
van de eerste rit hoogstwaarschijnlijk bij het Atomium in Brussel zal worden
getrokken.
Voor de Tourorganisatie moet het een Grand Départ worden met een wereldse
uitstraling. Na Londen in 2007 en komend jaar de start in het prestigieuze
Monaco kiest 's werelds belangrijkste wielerwedstrijd opnieuw voor een
metropool. ,,De start in Londen zullen we niet snel vergeten", zei Prudhomme.
,,Bij de proloog waren vorig jaar volgens de Engelse politie liefst drie
miljoen mensen. Ik had in mijn auto de burgemeesters van Londen en Parijs,
Ken Livingston en Bertrand Delanoë. Het was de dag dat Delanoë de Tour
herontdekte en verwonderd om zich heen keek. 'This is the Tour, this is the
Tour', kon Livingston alleen maar uitbrengen. Het was een dag om nooit te
vergeten."
De Rotterdamse collega Ivo Opstelten belooft de Tour in ieder geval een waar
volksfeest. De afgelopen tien jaar heeft Rotterdam heel wat grote
sportevenementen gehad, maar de Tourstart en de EK-voetbalfinale in 2000
zullen er ver bovenuit steken. Dit zijn met de Olympische Spelen en de WK
voetbal de grootste sportevenementen van de wereld. In liefst 125 landen
wordt de Tour op televisie uitgezonden, wat direct ook de impact van dit
evenement aangeeft. "Dit gaat een hoogtepunt worden in de geschiedenis van
Rotterdam. Maar het moet ook een signaal zijn om straks een WK-finale in
2018 te organiseren en tien jaar later betrokken te zijn bij mogelijke
Olympische Spelen in Nederland", keek Opstelten alweer vooruit.
door Raymond Kerckhof
·
NN
.jpg)
foto's Peter Ouwerkerk
Het parcours van de proloog van de Tour de France
2010 in Rotterdam
is bekend. Op 3 juli 2010 gaat de Ronde van Frankrijk van start met een
proloog op Zuidplein. De finish is op de Zuiderparkweg, tegenover het
Ahoy-gebouw.
De proloog van
9 kilometer is
een tijdrit die binnen de stadsgrenzen van Rotterdam wordt gereden. De start
is bij Ahoy', en daarna wordt er een rondje gereden via de Erasmusbrug,
Boompjes, Willemsbrug en weer terug naar het Zuidplein.

|
|
Henk geeft weer zijn kijk op de
Tour de France!
|
|
Net als voorafgaande jaren zal Henk zijn ervaren doch kritische blik werpen op iedere etappe van de Tour de France.
Elke dag zal hij op radio Tour de France te horen zijn met zijn analyses.
Samen met Tom van het Hek blikt hij
terug na afloop van iedere etappe!
Rond 18.15 uur te radio 1.
Tevens zit Henk aan tafel bij Mart Smeets in de
avondetappe op 7 juli , de dag van de ploegentijdrit te Montpellier.
Twee dagen hiervoor [5 juli] is het de moeite waard voor de avondetappe uw
zender wederom af te stemmen op de NOS.
In Andere Tijden Sport wordt terug geblikt naar de tourstart te Leiden
1978!!!
Alle ins en outs worden nader onder de loep genomen: Waarom telde de uitslag
van de proloog niet mee? [gewonnen door Jan Raas].
Wie nam die beslissing of was er meer aan de hand.
Een boeiende reportage met oude beelden,interviews en een speciaal optreden
van de Lup.
Hij gaat terug in de tijd: rijd op zijn originele Raleighkoersfiets en in
zijn wollen tenue van destijds door Leiden over het parkoers van de proloog.
Tevens wordt hij onder de sterke handen genomen van zijn oud masseur Ruud
Bakker in het Hotel waar de renners van de succesvolle Post ploeg destijds
verbleven ..............................

|
|
|
|
Bezield het boek van een goede vriend en
oud-collega!! |
Theo de Rooij, een
wielerleven
In 2007 stond
Raboploegdirecteur Theo de Rooij in het oog van de orkaan
tijdens de Tour de France. Wat het grootste succes ooit had
moeten worden, draaide uit op een deceptie: hij moest
geletruidrager Michael Rasmussen vier dagen voor de finish
in Parijs uit koers halen en ontslaan. Na de Tour trok hij
voor zichzelf de conclusie dat hij als verantwoordelijke
geen andere keuze had dan op te stappen.
In juni 2008 brak hij na een
val tijdens een trainingsritje met zijn zoon Paul zijn
rechterheup en sleutelbeen. De Tour volgde hij vanuit de
rolstoel. Tijdens deze periode van zes weken gedwongen
inactiviteit zette hij de meest bijzondere ervaringen van
zijn zevenentwintig jarige wielerloopbaan op papier. Dat
resulteerde in een boeiend en afwisselend boek.
In het woord ‘ziel’ ballen
alle stadia uit de wielercarrière van Theo de Rooij zich
samen. Als renner stortte hij zich met heel zijn ziel en
zaligheid in de koers om als eerste ‘das Ziel’, de finish,
te bereiken. Als ploegleider trachtte hij zijn bezieling
door te geven aan zijn renners, opdat zij als eersten over
de meet zouden gaan. Als manager werd ‘ziel’ synoniem voor
het stellen van doelen voor zijn topformatie. En nu hij
vanaf de zijlijn toekijkt, vormen nieuwe ambities zijn
doelen.
.jpg) .jpg)
|
|
Ingezonden brief van bekende fietsvriend over
trainingsavontuur! |
|
Hi Ton, Corina, Henk,
Gisteren heerlijk gefietst in het zonnetje. Stukje langs de Ringvaart die om
de Haarlemmermeer heen loopt.
Veel wind, dus op de terugweg ging het hard: 52 km/h stond er op de teller.
Oh, dat ging zo lekker!!!
Tot dat er een geel bouwvakkersbusje met een stel van die “wat minder
bedeelden” uit een zijweg kwam aanscheuren.
Ik kwam van links maar hij moest stoppen en mij en nog wat auto’s op de
Ringdijk voorrang verlenen (voorrangsbord).
Dat deed hij ook wel, maar dan door pas op het allerlaatste moment hard te
remmen terwijl hij naar andere kant (naar rechts en dus niet naar mij) keek.
Ik kon dus niet inschatten of hij mij wel gezien had en óf hij wel zou
stoppen.
Uiteindelijk stond hij vlak voor mij stil, maar wel met zijn neus een ½
meter voorbij de haaientanden en dus voor de helft op de slechts 1 meter
brede fietsstrook.
Ik moest een slinger maken en schrok me de kolere.
Met een lijf vol adrenaline riep ik hem toe dat hij beter moest uitkijken.
En wat denk je: De randdebieltjes hadden links af gemoeten, maar ze
veranderden ter plekke van gedachte en kwamen achter mij aan.
Ik zat al bijna weer op volle snelheid toen ik zag dat ze mij voorbij reden
met de bedoeling om mij wel even klem te rijden.
Dat zag er niet goed uit.
De chauffeur had zijn deur al scheldend en roepend al helemaal open gezet om
mij de weg te beletten dus ik keerde zo snel mogelijk mijn fiets (hard
remmen op de ABS en snel keren zoals we dat van Henk geleerd hebben),
terwijl die malloot uit zijn auto kwam en achter
me aan kwam rennen.
Ik moest mijzelf op de 13 wel eerst nog helemaal op gang trekken en het
scheelde inderdaad niet veel of hij had me te pakken gekregen.
Hij kwam tot op een meter of drie denk ik, dus ik ben slechts ternauwernood
uit zijn en die andere 3 paar klauwen gebleven.
Tja, weet je. Ik was op dat moment gewoon niet zo in de mood om te
socializen……..
Dat kan toch? Je hebt wel eens van die dagen.
Gelukkig zat er in deze tegengestelde richting net een lichte bocht in de
dijk met wat bomen zodat ik uit het zicht van de heren een boerderij inrit
in kon schieten.
Ik wist namelijk dat ze eigenlijk de andere kant op hadden gemoeten, dus de
kans dat ze zouden omkeren en me alsnog de les zouden willen lezen was
groot.
En zo was het ook.
Nadat ik me in de bossages had verstopt, kwamen ze stapvoets langsrijden,
speurend naar waar deze mallote hardfietser met zijn grote bek kon zijn
gebleven.
They live among us, het plant zich voort en het heeft stemrecht.
Toch maar oppassen de volgende keer.
Mondje dicht en walk away from trouble if you can.
Unaniempje (heb al mijn tanden nog)
|
|
Koers kijken |
|
Onderstaande mail ontving ik van een
oude bekende die mij en mijn vrouw betrapte bij het afsteken van de ronde
van Gelderland zaterdag 18 april jongsleden.
Hij had de nodige plaatjes geschoten van het dames peloton olv Marianne Vos
rijdend langs de A50 op weg naar de finish te Apeldoorn.
De ronde werd beeindigd in een massale aankomst die gewonnen werd door Ina
Teutenberg.
Beste allemaal,
Hier een paar van mijn Foto's, van de Ronde van Gelderland, die ik heb mogen
maken achterop de motor van Rik Klanderman.
Het was voor mij de eerste keer dat ik foto's heb gemaakt vanaf een motor en
het was best spannend!
Ik moet nog wel wat leren zeker het foto's maken tijdens de koers, ik heb
zondag met heel andere ogen naar de Amstel Goldrace zitten kijken:-)
En ik kwam tot mijn grote verassing mijn grote vriend Henk Lubberding tegen
die met Corina een stukje aan het trainen was,
ik heb het voorrecht gehad om jaren met Henk op te trekken, ik op de motor
en Henk op de fiets er achter, we hebben zo heel wat kilometers
samen gereden de laatste jaren zijn we elkaar wat uit het oog verloren maar
het spreekwoord gaat "uit het oog maar niet uit het hart"
Ik hoop dat ik jullie een indruk kan geven van een mooie dag!
Wat een organisatie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Grts,
Gerrit
Voor meer foto's over de ronde van Gelderland
en meer zie www.geebeefoto.nl
.jpg)
.jpg)
|
|
WTC Zeewolde komt naar Voorst |
 |
|
|
|
CCJB op bezoek |
Samen UUT, Samen THUUS
Geschreven door Klepper
donderdag, 02 april 2009 16:37
HET MIRAKEL VAN VOORST
In de heel vroege zondagochtend van de 29e maart, vormde de
Witte(beenstukken) in Vught, het decor van la grande depart de CCJB.
Terwijl de ingehuurde masseuses van het nabij gelegen fitness centrum de
gespierde benen van de 15 elite coureurs nog even stevig onder handen
namen, werd de strategie bepaald om Lubberding op het eind van zijn
carrière nog een stevige snok te geven.
Het klassieke CCJB strijdplan werd daarom maar weer eens van de plank
gehaald wat volgens traditie, zelfs onderweg in de auto, direct
succesvol werd beproefd.
In de buurt van Oss ging de telefoon al, “de bus van Wilbert moet eraf,
kan het tempo voorin worden aangepast zodat wij ongeveer gelijk in
Voorst kunnen aankomen.
OK geen probleem, sorry!!, vervolgens worden wij keihard voorbij gereden
door de beller zelf (Jules) met in zijn kielzog iedereen, behalve de bus
van Wilbert.
Zo bereikten 6 auto’s in 3 separate groepjes de pittoresk en idyllisch
gelegen boerderij van onze wielerheld Henk Lubberding.
Met deze definitieve bevestiging van de werking van onze CCJB koers
strategie startte een wielercollege, waar ik u als lezer toch iets van
wil meegeven.
Wat jullie doen, heeft helemaal niets met fietsen te maken!!!
Met deze binnenkomer werd de toon gezet.
“Je wordt alleen een klepper als je de lage hart zones traint”, Fietsen,
doe je op gevoel en niet op de macht, zomaar en paar Lubberdiaanse
wijsheden die voor een rechtgeaarde CCJB’er gelijk staan aan het vloeken
in ons eigen Sint Jan.
“Ik zal jullie leren wat fietsen is”, vervolgde hij.
“Wacht even!!”, zei de enige charmeur* in ons midden, dan haal ik er
eerst even mijn zijwieltjes eraf.
De vrouw van ons voormalige wielercoryfee kreeg direct een collaps en
lag pardoes met fiets en al op de grond.
Ja, Ja een CCJB’er weet precies hoe hij zijn omgeving uit balans kan
brengen om vervolgens keihard toe te slaan, voor het eigen succes.
Na een serie prachtige verhalen die allen feitelijk nog op ons netvlies
staan gebrand. en natrillen op onze trommelvliezen, werd het tijd voor
een paar opzienbarende oefeningen.
Waarbij nagenoeg alle zadels verder de hoogte in werden gezet, en de
bochtentechniek verder werd bijgeschaafd.
Tijd om de weg op te gaan.
Lubberding had naar eigen zeggen nog nooit zo’n talentvolle groep onder
zijn hoede gehad en hoopte, omdat hij immers al enige tijd uit
competitie was, op enige clementie van de CCJB’ers onderweg.
Hierna gebeurde er iets wat ik nog nooit heb meegemaakt.
Plots, hoor ik vanachter “zit jij op een derny, “Jo Zijlaart”!!!”
“Nee” sputterde ik nog, ik zet altijd gewoon de langspeelplaat op, daar
geniet je langer van.
Dan gaan we nu een singletje draaien vervolgde Henk gebiedend.
De hele groep werd gedwongen om op een piemel verzetje koers te zetten
richting de Posbank.
Daar aangekomen mocht de grote plaat erop en kregen we de aanwijzingen
hoe een klim het best kan worden aangevallen.
Na een behoorlijk aantal beklimmingen op de grote plaat, dansten wij
allen in een prachtig ritme naar boven.
Gezamenlijk reden we na ons uitgeleefd te hebben in de groep terug,
waarbij het toch ontluisterend is om te zien, hoe groot het verschil is
tussen een krek en een gewone wieler gek.
|
|
Henk
bij Gazelle op bezoek |
|
Dagje teambuilding met Henk Lubberding
Door Dick Visser
Personeel van de Rabobank, het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Wehkamp, om maar enkele willekeurige bedrijven/instanties van de
lange lijst te plukken, ging hen voor. De A-League-volleyballers en
begeleiding van D·O·C· STAP Orion ervaren binnenkort ook wat een dagje
Teambuilding bij Henk Lubberding betekent en oplevert.
De oud-profwielrenner nodigde Heren 1 daartoe uit tijdens de
bijeenkomst van de Business Sociëteit van de Stichting Topvolleybal D·O·C·
STAP Orion (STO) op 1 december bij de Koninklijke Gazelle NV in Dieren.

Henk Lubberding (Foto: Lambiek Knepflé)
Dat de
meesterknecht uit Voorst zich als een vis in het water voelt bij De Gazelle
bleek tijdens zijn voordracht. Lubberding boeide de volleyballers en
zakenpartners uit Doetinchem met zijn verhaal, gelardeerd met vele anekdotes
van de ‘werkvloer’. Het kan ook niet anders in een omgeving waar dagelijks
1400 kwaliteitsfietsen de fabriekspoort verlaten.
Verrassend was Lubberding’s ontboezeming dat hij zich als sportman vooral
heeft ontwikkeld door veel af te kijken van het schaatsen en de atletiek.
"Mijn eigen wereld van het wielrennen, maar ook de voetballerij, zijn nogal
conservatief. Ze staan nauwelijks open voor nieuwe ideeën."
Zes cols
De ondernemende boerenzoon maakte de volleyballers met zes
zogenaamde cols duidelijk waar het bij een (top)sporttam om draait.Het
begint volgens de tweevoudig Nederlands wielrenkampioen en winnaar van drie
Tour de France-etappes allemaal met Communicatie. "De beste methode om samen
opdrachten uit te voeren."
Om de taken binnen het team te verdelen is Coördinatie nodig. "De diverse
onderdelen moeten in de juiste volgorde worden uitgevoerd en natuurlijk
leiderschap ontstaat hierbij vanzelf."
|
|
Een onvervalste Lubberding |
|

Dit is een beroemde fiets.
Op deze onvervalste Raleigh won Henk in de Tour van 1978 de witte Trui.
De fiets is - op de wielen na - nog in originele staat. Over het frame hangt
een rood-wit-blauwe trui, het nationaal kampioensshirt van 1978.
Henk veroverde toen in het Zuid-Limburgse heuvelland de Nederlandse titel in
een wedstrijd die - zoals gebruikelijk in die dagen - geregeerd werd door de
Raleighs van Peter Post.
De man die naast deze fiets zit ben ik, Joop Holthausen, tegenwoordig
woonachtig in Bronkhorst, dat bekend staat als het kleinste stadje van
Nederland en ergens tussen Zutphen en Doesburg ligt aan de (let op)
Achterhoekse - en dus goede - kant van de IJssel.
Henk en ik zijn al tientallen jaren met elkaar bevriend.
Ooit reden we bij dezelfde vereniging, de ETP uit Zutphen.
In een vergeeld clubblad vond ik nog een uitslag uit het begin van de jaren
zestig, toen Henk bij de clubkampioenschappen derde werd bij de jeugd van de
ETP en ik hetzelfde resultaat behaalde bij de amateurs.
Dat de wielercarrière van Henk heel anders verliep dan de mijne, weet
iedereen die het wielrennen ook maar een beetje volgt.
Onze wegen kruisten elkaar weer toen Henk mij vroeg hem te helpen bij de
overstap naar de beroepsrenners.
Ik had als journalist al sinds 1971 de Tour de France gevolgd en daardoor de
nodige contacten opgebouwd.
Samen met hem ben ik naar Peter Post gegaan.
Henk tekende er een contract en is tot het einde van zijn profjaren bij
diezelfde Post gebleven.
Nu die fiets.
Henk heeft die fiets van de Tour '78 ooit geschonken aan zijn toenmalige
zwager.
Een jaar of tien later wilde die zwager zelf een racefiets aanschaffen, bood
de fiets van Henk als inruilfiets aan en kreeg toen van de fietsenhandelaar
een bod van 700 gulden, mits hij een nieuwe fiets zou aanschaffen.
Een oude vriend van mij, Wim Schukking, kreeg er lucht van en bood Henk''s
(inmiddels ex-)zwager eenzelfde bedrag zonder de
verplichting een fiets te kopen.
De deal was snel gesloten.
Voor Wim was dat een curiosum, maar zijn echtgenote was wat minder
gecharmeerd van die fiets in de huiskamer en verbande de Raleigh naar de
zolder.
Daar bleef hij staan tot 2005.
Ik was inmiddels vanuit het westen teruggekeerd in mijn geboortestreek, waar
ik mij onder meer bezighoud met het publiceren van wielerboeken.
Zo heb ik Het Geheim van Raleigh geschreven, het werk dat in 2006 bekroond
werd met de titel Beste Sportboek van het Jaar, en was ik mede-auteur van
Michael & Erik en - zeer recent - Emotions, een monumentaal epos dat het
beste bevat uit de roemrijke carrière van wielerfotograaf Cor Vos.
Dit werk (evenals Michael & Erik) is via Henk nog altijd leverbaar, al
slinkt de voorraad nu snel.
Na mijn terugkeer zocht ik nadrukkelijker dan voorheen, mijn oude vrienden
op.
Dat zijn behalve Henk en Corina, onder anderen ook Ans en Wim Schukking met
wie ik vroeger veel koersen heb gereden.
Toen Wim mij vertelde dat hij de fiets van Henk had, wilde ik hem
aanvankelijk niet geloven.
Maar bij een bezoekje aan zijn woning bleek dat hij de waarheid sprak.
Hoe ik zo zeker wist dat het Henk's fiets is? Dat valt gemakkelijk te
controleren.
De roemrijke Raleighmecanicien uit de jaren zeventig en tachtig, Jan
Legrand, beitelde de initialen van de renners altijd onder het bracket.
Dus ik hield de fiets op de kop en zag daar de letters H.L. staan.
Kortom: een onvervalste Lubberding.
Wim heeft mij die fiets in bruikleen gegeven.
Ik heb hem aan de zolder op de deel van mijn stadsboerderijtje gehangen, bij
mijn inmiddels uitgebreide wielerbibliotheek.
De eerste keer dat ik weer met Henk en Corina had afgesproken, heb ik ze
uitgenodigd mij te komen afhalen met de mededeling dat er een oud-
Raleighrenner in Bronkhorst was komen wonen.
Wie dat wel mocht zijn?
Ik heb gezegd: dat zul je wel zien als je langs komt.
Ik had mij in zijn kampioenstrui gehesen, een Raleigh winterpet op het hoofd
gezet - ooit eigendom van Jan Raas - en heb toen hangend over de fiets de
komst van Henk en Corina afgewacht.
Zijn eerste reactie in de streektaal, nadat hij mij had herkend: "Hé dat is
mien fietse.
Hoe kom-ie daor noe an? "
Ik heb hem het hele verhaal verteld.
Henk was helemaal vergeten dat hij deze Raleigh destijds aan zijn zwager had
geschonken.
De fiets hangt nu nog altijd in Bronkhorst.
Alle bezoekers toon ik deze beroemde Raleigh en vertel de geschiedenis die
eraan is verbonden.
Joop Holthausen

|
|
Henk op de Bike-Motionbeurs |
|
Zoals bijna elk jaar staan Henk en
Corina bij de
stand van het blad Wielermagazine op de Bike Motion beurs.
Deze beurs is van vrijdag 31 oktober t/m zondag 2 november.
Voor elke fietsliefhebber een aanraden!
Zie ook www.bikemotionbenelux.nl
Als jullie vragen hebben over de clinics of de stage naar Lanzarote of wat
dan ook kom dan even langs dan staat Henk u te woord..........
Inmiddels is de beurs alweer voorbij , deze
werd druk bezocht dit jaar!
En tijdens de opening vond de presentatie van
het nieuwe boek van Cor Vos plaats en wel op een originele wijze. Cor kwam
tijdens de presentatie op de motor aan met motorrijder Hanjo van Laar en
Henk erachter op zijn racefiets.................

Henk overhandigt Cor het allereerste
exemplaar!

Van links naar rechts: Marketa Navratilova, Jacob
Bergsma, Henk, Cor, Karsten Kroon en Joop Holthausen
 |
|
Emotions, het ultieme nieuwe fotoboek van
wielerfotograaf Cor Vos! |
|

Op 31 oktober wordt tijdens
de grote fietsbeurs in Utrecht, Bike Motion, een bijzonder (foto)boek
gelanceerd.
In aanwezigheid van een aantal prominente coureurs uit heden en verleden,
houdt fotograaf Cor Vos zijn levenswerk ten doop: Emotions, een
uitzonderlijk fotodocument, waarin het beste uit zijn lange carrière een
plaats heeft gekregen.
Emotions is een even uniek als prestigieus fotodocument.
Het is een wandeling door de glansrijke carrière van Cor Vos, die als
wielerfotograaf niet alleen in de Lage Landen, maar op vrijwel alle
continenten erkenning heeft verworven als een buitengewoon getalenteerde
vakman.
Emotions drukt precies uit waar de unieke fotografie van Vos voor staat:
emotie.
En emotie vormt de basis voor iedere topsport, maar zeker voor de
wielersport.
Spectaculaire, ontroerende en huiveringwekkende beelden in een schitterend
boek van 448 bladzijden, samengesteld en van tekst voorzien door Joop
Holthausen en Jacob Bergsma.
Het boek is drietalig: Engels, Nederlands en Frans.
In Emotions, dat thema-gewijs is opgebouwd, neemt Cor Vos de lezer als het
ware mee achterop de motor, stuurt langs peilloze afgronden, wringt zich
door huiveringwekkende massaprints een weg naar de finish en laat zien hoe
de renners zich met hun laatste krachten omhoog hijsen op de flanken van
Alpen- en Pyreneeëncols.
Hij heeft de mecaniciens en de verzorgers voor de lens, heeft beelden van
het Spartaanse trainingskamp van de CSC-ploeg van Bjarne Riis, maar duikt
ook op in de hotelkamer waar osteopaat Björn Vanmelkebeke het protesterende
lijf van Michael Boogerd weer in model probeert te brengen.
Wie de sprekende beelden van Parijs-Roubaix bekijkt, voelt hoe stofwolken de
adem van de coureurs benemen, lijdt mee in de spectaculaire, maar vaak
uiterst pijnlijke valpartijen en leest de triomf in de ogen van de coureurs,
die als eersten het cement van de piste in Roubaix bereiken.
Emotions is een kostbaar boek, maar iedere eurocent waard.
Er zijn voor de verkoop nog zegge en schrijve 1400 exemplaren beschikbaar,
voor de Nederlandse en internationale markt.
Het is een eenmalige uitgave.
Wie zeker wil zijn van dit boek, dient nu te reserveren.
Mail ons uw naam+adres+woonplaats en de naam die in het boek moet komen en u
krijgt een genummerd en op naam gesteld
exemplaar thuis gestuurd.
Dat maakt Emotions tot een persoonlijk document.
Belangstellenden dienen te vermelden welke naam er in een kalligrafisch
lettertype voorin het boek dient te worden vermeld.
Het spreekt voor zich dat dit unieke document in een fraaie cassette is
geschoven.
Prijs
van dit ultieme fotoboek
bedraagt € 90,-,
exclusief een bijdrage van € 3,- in de verzendkosten. Door ons te mailen
zijn zonder meerprijs op naam gestelde, genummerde exemplaren
verkrijgbaar.

|
|
Henk nog even aan de start in Lisse! |
|
Zondag 21 september was het weer zover.
In Lisse stonden 10 oud-renners aan het vertrek om het publiek te vermaken
met een koppelkoers, rit in lijn en een rit achter dernies.
Waaronder Steven Rooks, Michael Boogerd en
Henk himself. De uitslag zal ik u besparen want u begrijpt dat dit alles
geschiedde met een lach..............
Henk&Henk de spaeker
Henk en zijn jeugdige koppelgenoot

met derniespecialist de oud - coureur
Gerrit Mohlmann

Steven Rooks
Boogie

|
|
Henk Lubberding Classic 2008!
|
|
Keller en Hulshorst winnen
12e Henk Lubberding Classic
de emmapyramide
Freddy Keller uit Deventer
en Ellis Hulshorst zijn op zondag 7 september de winnaars geworden van de
12e Henk Lubberding Classic.
Routinier Keller (49 jaar) versloeg in de eindsprint de verrassend sterk
rijdende Rico Wientjes (18) uit Didam en Tonny Teuben (42) uit De Knipe.
Hulshorst (27) kwam in de totaaluitslag als 45ste over de streep en liet dus
ruim 400 mannen achter zich.
Een heel knappe prestatie.
Tweede bij de vrouwen werd Linda Kroes (22) uit Groningen en derde Sione
Jongstra (32) uit Leerdam.
De laatste was niet bij de huldiging aanwezig , omdat een idioot, die van
toeten noch blazen wist, haar vertelde dat de huldiging in de sporthal was.
Uiteraard was Sione daar erg teleurgesteld over, maar ze kreeg toch nog haar
bos bloemen uit handen van rondemiss Alexandra.
Om half tien ’s morgens gingen 467 mannen en vrouwen van start en dat
gebeurde onder redelijke weersomstandigheden.
De eerste 40 kilometer achter de voorrijwagen was de snelheid van 30
kilometer geen probleem.
De ellende begon bij het naderen van de Veluwezoom.
Niet alleen de lastige klimmetjes doemden daar op, maar het begon ook nog te
regenen.
Het gevolg: gladde wegen, kou, een aantal valpartijen (zonder erg) en een
uiteen geslagen peloton, dat achtereenvolgens de Posbank, de Zijpenberg en
de Emmapyramide op moest.
Na deze heuvelzone duurde het tot midden in Arnhem voor iedereen weer
aangesloten was en de kruissnelheid van 30 kilometer weer aangehouden kon
worden.
Het was inmiddels weer droog en ook de wegen droogden snel weer op. Dat was
maar goed ook, want bij het naderen van Zevenaar kregen de echte
wedstrijdrenners al de kriebels en probeerden toen al een goede positie te
pakken te krijgen.
De uit het dak van de voorrijwagen stekende koersdirecteur moest regelmatig
mensen tot de orde roepen, die zelfs de voorrijwagen nog wilden lossen.
Ook Henk Lubberding kwam regelmatig even vooraan polshoogte nemen.

Finale
Net vóór het oprijden van de Rijndijk bij Tolkamer, na 85 kilometer
‘neutralisatie’, drukte chauffeur Reem Kok het gaspedaal van de voorrijwagen
in en begon het wedstrijd gedeelte van 35 kilometer.
Het leek wel of sommige mensen gelanceerd werden, want het tempo vloog
direct naar rond de 50 kilometer per uur.
En toen gebeurde het: een heel nare valpartij, waarvan Joop Ribbers uit
Groenlo (gebroken pols) en Wessel IJsebaert uit Lage Mierde
(sleutelbeenbreuk) de voornaamste slachtoffers waren.
Door de valpartij moesten veel kanshebbers met lede ogen toezien hoe zo’n 25
man aan het oponthoud ontkomen waren en die vlogen werkelijk richting
Elterberg.
Gelukkig bleef iedereen in de altijd gevaarlijke afdaling van de Duitse
heuvel op de been (lees: op de fiets).
Er was dan ook vooraf heel duidelijk voor de afdaling in Elten gewaarschuwd.
Bij de eerste doorkomst in ’s-Heerenberg, met nog een finalerondje van 14
kilometer voor de boeg, was duidelijk dat de winnaar gezocht moest worden in
de achttien man sterke kopgroep, die aangevoerd werd door drie ‘plaatselijke
favorieten’, Rico Wientjes uit Didam, Remko Kramer uit Braamt en Frans
Geelen uit Varsselder.
Tonnie Teuben, Freddy Keller, Michiel Punt uit Doetinchem, Bram Slager uit
Bedum, Taeke Oppewal uit Heerenveen, Rens te Stroet uit Keyenborg, Olav van
de Bergh uit Toldijk, Maarten Janssen uit Rijssen, Bram Aalders uit Ulft en
Ramon van de Velde uit Deventer zaten allemaal in het wiel van de drie
koplopers.
De marge met de tweede groep was bij de doorkomst ruim 40 seconden en zou
uiteindelijk uitgroeien naar 1 min. 19 sec.
Ondanks diverse uitlooppogingen in de slotronde bleef de groep bijeen en
moest een sprint de beslissing brengen.
Daarin had Freddy Keller zich niet alleen rijk gerekend, maar de man uit de
koekstad maakte dat ook waar.
Hij is in de vorm van zijn leven, werd onlangs niet alleen Nederlands
kampioen in zijn categorie, maar pakte ook nog eens de wereldtitel bij de
wilde bond.
Wientjes en Teuben konden zijn wiel nog wel houden, maar echt bedreigen
konden ze Keller, die voor de tweede keer de Henk Lubberding Classic won,
niet meer.
Organisatie
De organisatie mocht na afloop heel wat complimentjes in ontvangst nemen
over de organisatie van de wedstrijd.
Die zat inderdaad weer goed in elkaar.
Dat was vooral te danken aan de 120 (!) vrijwilliggers en 28 Nederlandse en
Duitse politiemensen, die alles in goede banen leidden.
Nieuw dit jaar was een speciaal arrangement, wat een verblijf in Hotel De
Lantscroon combineerde met deelname aan de wedstrijd.
Dat werd een succes en blijkbaar ook voor de deelnemers eraan, want maandag
al kreeg Henk Lubberding een mailtje van vijf deelnemers met niet alleen
complimenten, maar ook het verzoek om volgend jaar weer een arrangement aan
te bieden.
Dan zouden zij zeker weer van de partij zijn.
Zij kunnen het weekend van 5 en 6 september 2009 alvast reserveren, want
niet alleen de dertiende editie van de Henk Lubberding Classic komt er, maar
ook het arrangement.

Foto's gemaakt door Marcel slagman van blad
Wielermagazine
|
|
|
|
Wielertijdschrift de Muur
|
|
Deze week waren de auteurs
van het wielertijdschrift de Muur op bezoek op de boerderij om
van Henk de fijne kneepjes van het fietsen te leren.
Onder leiding van Bert Wagendorp
kwamen de schrijvers vanuit het hele land naar het oosten. Na afloop werd
onder het genot van een goed glas wijn bij restaurant Pijnappel te
Klarenbeek een goed diner genuttigd.
En natuurlijk vlogen de sterke
verhalen over de tafel..............

Hierbij de column die Jeroen Wielaert
in de Stentor had geschreven.
IDYLLES
De Posbank lag er mooi bij, één en al ruig natuurschoon was het, onder een loden Hollandse lucht.
Ik vroeg me af waarom ik mijn idyllische beeld van de natuur in Nederland moest bij stellen, zoals het Ruimtelijk Planbureau het volk deze week in een rapport voor hield.
Ik reed midden ín die natuur, zo vlak onder de groeimetropool Apeldoorn.
Waren die ruimtelijke rapporteurs eigenlijk zelf wezen kijken?
Nergens was een flat, boerderij, of snelweg, laat staan Apeldoorn te bekennen.
Ik nam nog een teug zuivere lucht. Heerlijk.
Er zat maar één schaduwkant aan dit genot: ik moest het op de fiets doen.
En hard ook.
Hier stierf een persoonlijke idylle.
Het was een herfstige dag, twee dagen na het Planbureaurapport.
Ik was uitgenodigd voor een Clinic, een mooie groepsactiviteit voor alle collega’s van De Muur, het bloeiende periodiek over wielrennen.
De verschijning van een nieuw nummer was tot nu toe rijkelijk overgoten in randstedelijke etablissementen.
Deze keer was het idee om eens wat praktijk op te doen bij Henk Lubberding, master of clinics. Ik was wel eens voor een boek bij hem langs geweest, maar ik wist niet dat hij inmiddels één van zijn stallen had ingericht als vertrekhal naar de hel van de Posbank
.Fietsoefeningen om rode pilonnen op Henk’s erf, dát ging nog.
Ik was ongemeen behendig.‘Druk houden!’ hield Henk ons steeds voor.
Het ging om eenwording met de fiets en de juiste balans tussen remmen en trappen, afstoppen en direct doorgaan in de bocht.
Het leven zelf, met Henk Lubberding, de boerenzoon uit Voorst als zuivere voorganger voor een Nieuwe Weg.Afzien.
Dat was het, vooral op en om de Posbank.
Ik draai wekelijks mijn spinning uren op de sportschool, maar dit was iets anders.
De collega’s ontpopten zich als ware tempobeulen.
Het was alleen de zachte hand van Lubberding die mij in de adembenomen finale nog in hun slipstream hield.
Voorst was een hemel in de avondschemering.
Het besef drong maar weer eens door dat schrijven over wielrennen toch eenvoudiger is dan zelf doorbeulen.
Dat was goed in de week dat er op een conferentie op Reykjavik stemmen opgingen tegen de jacht op doping.
Ik vond dat een goed tegengeluid tegen de biopaspoorten en de controlehysterie.
De clinic van Henk had ik zelf clean gereden, maar bij een wijntje na afloop kwam het ervaringsbesef waarom sporters naar nieuwe middelen blijven zoeken.
Het ideaal van schone sport zal altijd stuiten op de harde werkelijkheid.
Het is een vorm van blindheid.
Net als die van nieuwe natuurplanners aan een ruimtelijk bureau die de schoonheid van de Posbank niet meer zien.
|
|
Cyclon en Maxim
|
|
Onderhoud van mijn ketting:
Tijdens mijn fietsclinics krijg ik dikwijls de vraag hoe je de ketting het beste kunt onderhouden?!
Nu zijn er natuurlijk op dat gebied honderden producten maar wat is goed en nodig?
Ik gebruik voor mijn ketting Cyclon Dry Lube en Atb-Lube.
Het werkt waterafstotend en onderhoudend.
Allereerst dien je de ketting schoon te poetsen.
Dan vet je de ketting met Cyclon.
Laat het bijvoorbeeld een nacht intrekken.
De dag erna als je de fiets pakt eerst de ketting weer schoonpoetsen zodat de buitenkant vetvrij is anders blijven er tijdens de training of wedstrijd zanddeeltjes aanplakken.
Tijdens de training ontstaat wrijving, wordt de ketting warmer en komt het vet weer naar buiten dus poets je na het fietsen de ketting weer schoon........etc etc!
Zelf leer je te beoordelen wanneer en hoe vaak je Cyclon gebruikt.
Afhankelijk van de afgelegde kilometers en omstandigheden.
Aangezien het nog steeds mijn hobby niet is om veel te poetsen gebruik ik Polish Spray van Cyclon.
Deze spray poetst hardnekkig vuil eraf en zorgt voor een waxfilmlaagje dat er voor zorgt dat vuil niet gemakkelijk aankleeft.
Over voeding kan ik uren vertellen maar daar verveel ik nu niemand mee.
Ik gebruik al jaren Maxim sportvoeding producten om de eenvoudige reden dat ik erachter sta!
Heb eerst alles uitgeprobeerd en merkte al snel dat dit merk zeer goed verdragen wordt door de gevoelige maag.
Ik heb tijdens mijn stage op Lanzarote onder tropische omstandigheden veel kunnen experimenteren met de Energy Drink [Vochtbalans/Mineralen/Koolhydraten]en de Energy Mix[koolhydraten].
Tevens hebben ze heerlijke sportrepen in diverse smaken die altijd erg goed liggen bij mijn deelnemers aan de fietsclinics en de trainingsstage op Lanzarote.
Kan een ieder dit top product aanbevelen!
|
|
Nieuw boek over Michael & Erik
|
|
Michael & Erik, een tijdperk.
Bijna twee jaar geleden hebben vrienden en bekenden uit ons mailbestand massaal gereageerd op de aanbieding om via ons het befaamde boek "Het Geheim van Raleigh" te bestellen.
Dat boek is al meer dan een jaar totaal uitverkocht.
Uitgever en auteur willen vooralsnog geen herdruk maken om het boek exclusief te houden.
Maar er is iets nieuws op komst, een boek met de veelzeggende titel "Michael en Erik, een tijdperk" waarin Boogerd en Dekker centraal staan, de coureurs die het afgelopen decennium de vaandeldragers waren van de Nederlandse wielersport.
Het boek wordt net zo luisterrijk uitgevoerd als Het Geheim van Raleigh: hard cover, duur papier en leeslint.
Het telt nòg meer pagina's: 432 maar liefst en het wordt voorzien van schitterende foto's.
Het boek zal medio december worden gepresenteerd, maar is vanaf 1 december in de verkoop.
Er komen twee edities: een luxe, die wordt verpakt in een schitterende cassette en die zowel door Michael als door Erik persoonlijk gesigneerd wordt.
Bovendien wordt dat boek gekalligrafeerd met uw naam (of van degene voor wie het boek is bestemd).
Het is daarmee echt een persoonlijk boek.
Een prachtig cadeau, voor Sinterklaas of Kerst.
Die luxe editie telt in totaal 2007 exemplaren.
Dat getal 2007 slaat uiteraard op het jaar waarin Boogerd van de fiets stapt.
De luxe editie is duurder dan de reguliere.
Dat komt niet alleen door de luxere uitgave, maar vooral omdat uitgever en auteurs besloten hebben om van ieder verkocht boek in deze serie, € 25,- af te dragen aan de Michael Boogerdfoundation met de uitdrukkelijke wens dat het geld beschikbaar komt voor het Kika, het Kinder Kankerfonds.
De prijs voor de luxe editie: € 75,-
Wie dit boek bestelt dient behalve zijn naam en adres ook aan te geven, welke naam voorin het boek gekalligrafeerd dient te worden.
De reguliere editie, even prachtig uitgevoerd als de luxe, maar zonder cassette, zonder de mogelijkheid de naam voorin te kalligraferen en zonder afdracht aan het Kika kost € 49,-
Levertijd voor zowel de luxe als de reguliere editie: 1 december
De schrijvers van dit boek zijn: Joop Holthausen, de auteur die met Het Geheim van Raleigh bekroond werd met de Nico Scheepmakerbeker voor het beste sportboek van het jaar; Peter Ouwerkerk (die onder meer Ongekend schreef, het prachtige boek over Rini Wagtmans, Marije Randewijk, topjournaliste van De Volkskrant en Jacob Bergsma, voormalige sportjournalist en nu directeur Communicatie bij de Rabo Wielerploeg.
De auteurs zijn nu nog met de research bezig.
Maar er hebben inmiddels al meer dan 400 wielerfans ingeschreven voor dit boek.
Vooral degenen die zo'n unieke luxe editie willen aanschaffen, raden wij aan: haast U.
Als de 2007 unieke exemplaren weg zijn, is het op=op.
Eén mailtje aan ons is voldoende om U van een exemplaar te verzekeren.
Meld daarin uw prijskeuze boek +naam+adres+naam kalligraferen[indien gewenst] +uw
rekeningnummer
|
|
Ontvang onze nieuwsbrief!
|
|
Degene die een aantal malen per jaar onze nieuwsbrief willen ontvangen over oa de stage naar Lanzarote en de race- en atb-clinics kunnen een mail richten met als onderwerp: nieuwsbrief Henk Lubberding.
U belandt vanzelf in ons bestand en wordt dan op de hoogte gehouden van alle activiteiten die met de fiets te maken hebben.
|
|
Fietsen met artsen in de Elzas!
|
|
Afgelopen week hebben Henk en Corina voor de 4e maal gefietst met artsen in de Elzas.
De grand Ballon was 1 van de uitdagingen en gelukkig zat het weer mee.
Het gebied is prachtig en menig klimmer kan zich hier uitleven.



|
|
Het goede tijden slechte tijden Team
op de boerderij !
|
|
Onder de bezielende leiding van de
regisseur Aart van Asperen van de soap serie Goede Tijden Slechte Tijden
kwamen spelers en verscheidene andere medewerkers naar Voorst om van Henk
iets op te steken. Deze groep is fanathiek en enthousiast met fietsen
begonnen nadat Aart van Asperen hen had aangespoord iets aan beweging te
gaan doen. De MontVantoux is vorig jaar beklommen dus het zijn absoluut geen
watjes! Het weer zat mee en er werd geluisterd, geoefend en
gelachen.........



|
|
Henk
leert artsen fietsen in limburg!
|
|

Afgelopen weekend de 14e en 15e april heeft Henk in Epen 60 artsen van de VVAA [vereniging voor artsen] flink laten zweten op techniek en veiligheid.
Deze artsen gaan deelnemen aan de alom bekende Marmotte in juli.
Daarom kwam deze 'studiedag' hen goed uit , er was er niet 1 die niets heeft geleerd van den lup.
Klimmen, dalen en bochten nemen.........
|
|
|
|
|
|
|
|
Wielerexpress 2006
|
|
|
Al jarenlang brengt Jan Zomer zijn veel besproken (en gelezen) boekje Wielerexpress op de markt.
Het hoofdverhaal in de editie 2006 gaat over Henk Lubberding en Henk vertelt daarin over zijn zestien wielerjaren bij Peter Post en al zijn ervaringen tijdens die jaren.
Ook op het leven na het wielrennen wordt nadrukkelijk ingegaan en dat alles gaat vergezeld van zeer fraaie foto’s.
Het boekje is gedrukt op mooi glanzend papier en telt 160 pagina’s.
Niet alleen Henk, maar talloze andere onderwerpen en verhalen vullen de editie 2006.
|
|
|
|
Volgende pagina
|
|
|